Kardeş Bitkiler

2011 Güz Ekimleri

2011-12-31T23:40:00.000-08:00

Bu yıl Ankara'da, hatta tüm Türkiye'de mevsimler bir tuhaftı. Haziran ayı boyunca neredeyse her gün yağmurluydu. Güneşköy'de ve Tahtacıörencik'te gözlemlediğimiz kadarıyla, başta domates olmak üzere yazlık sebzeler bundan kötü etkilendi, hasat az oldu.

Sonbahar dönemi ise tam tersine çok yağışsız geçti. Ankara'da Eylül sonundan Kasım başına kadar neredeyse hiç yağmur yağmadı. Bu dönemin sonunda biraz yağmur oldu, ama sonrasında yeterli güneş olmadığı için toprak bir türlü tav tutmadı. Buğday-arpa tarımı yapanlar bekledikçe beklediler. Bazıları ekim yapamadı, bazıları da Kasım ortalarına kaldı.

Bizim bu yıl ekmek istediğimiz birkaç çeşit tahıl vardı. En başta, 2 yıldır tohumunu çoğaltmaya çalıştığımız peygamber arpası. Ayrıca bu yıl Balıkçı Mustafa bize değerli, yerli çeşitler göndermişti ve devamını da gönderecekti.

Ekim ayı sonunda bir gün, toprak tam hazır olmamasına karşın, Cemal, ben ve Aki Tahtacıörencik'e varıp, yanımıza da İbrahim'i de katıp, köye yakın bir alanda birer - ikişer dönüme, peygamber arpası, sarı buğday ve kavılca buğdayı ektik. Tahıl alanlarını birbirinden ayırmak için, kışlık ekimini başarıyla yaptığımız mürdümük, yabani bezelye (çılban?) ve burçak da ektik.

Ekim planımız:

Taralı alanda bezelye ve buğdayı bir arada ektik. Bu bezelye türü sarılıcı olmayan, yere yakın bir çeşit. Buğday ile uyumlu olursa yabani otları baskılayabilir, tırpanla yapılacak buğday hasadına da engel olmayabilir. Baklagillerden olduğu için toprağa azot da bağlayacaktır. Aynı şeyi mürdümük ile denememiz de iyi olurdu belki. Bezelye, mürdümük ve burçağı aynı zamanda hayvan yemi katkısı olarak değerlendirmeyi planlıyoruz.

Kasım ortalarında Kardeş Bitkiler arazimizin bostan alanında bir dizi ekim daha yaptık. Köylümüz Mehmet Uçak bize traktörünü verdi. İbrahim önce tarladaki büyük taşları çıkarıp attı (hala epey taş var). Yaklaşık 200'er metrekarelik bölmelere, aralarında biraz boşluk bırakarak şu çeşitleri ektik:

- Üveyik buğdayı (Doğanbey, Hüseyin Genç)

- Çavdar (Bayramiç, Balıkçı Mustafa) - sapları yağmur izolasyonu için kullanılabilen, kaybolmaya yüz tutmuşken Mustafa'ların binbir zahmetle bulup çoğaltmaya başladıkları bir yerel çeşit.

- Karakılçık buğdayı (Bayramiç, Balıkçı Mustafa)

- Peygamber arpası (Güdül Yeşilöz)

- Havran kızılcası (Bayramiç, Balıkçı Mustafa)

- Çavdar (Yozgat, Yeşilöz'de aldığmız hasattan)

- Erzurum kızılcası (Bayramiç, Balıkçı Mustafa)

Ayrıca iki minik alana Evren'in getiridiği Eskişehir-Gürleyik yerel buğdayı (kunduru?) ve Özer'in iki yıl önce bize verdiği, sonrasında Yeşilöz'de ve Tahtacıörencik'te biraz çoğaltabildiğimiz kavılca buğdayını ektik.

Söylemeye gerek bile yok; elbette bütün ekimlerimizi ilaçsız ve gübresiz yaptık.

Ekimlerimizden bu yana 1.5-2 ay geçti, ama bu süreçte de iyi bir yağış olmadı. Son haftalarda ara ara yağan yağmur ve kar sonrası, şimdilerde tahıllarda ufak tefek çimlenme başlamış durumda. Ama bunların aşırı soğuklardan, donlardan kötü etkilenme olasılığı var. İyi bir kar yağmış olsaydı daha iyi olurdu; tohumlar karın altında soğuktan korunur ve baharda çimlenmeye başlardı. Ama şimdi verim kaybı olasılığı büyük...

2012'de herkese barış, bereket ve bolluk dileklerimizle...

2011 sonbahar arazi planı

2011-12-13T07:42:00.000-08:00

Yukarıdaki resimde permakültür tasarım ilkelerine göre belirlemiş olduğumuz Zone (mıntıka) 0 ve 1 görüntüsü yer alıyor.

2010 sonbaharında yaklaşık 10 adet meyve fidanı ve yaklaşık 50-60 kadar farklı yerel ve yabancı türden ağaçlar dikmiştik. Arazimize köy şebekesinden su çektiremediğimiz için yazın sulama yapmak çok problem oldu. Yaz boyunca 2-3 haftada bir kez köyden traktör arkasına bağlanan römork ile 2 tonluk depomuzu doldurarak damla sulama sistemi ile sulama yapabildik. Çok sıcak ve kurak geçen yaz aylarında bu ağaçlar için pek yeterli olmadı tabi. Bunun dışında 10lt'lik pet şişelerle her gidişte sulayabildiğimiz kadar ağacı suladık. Ağaçlarımızın yarısından fazlası bu kadar sıcağa ve susuzluğa rağmen hayatta kalmayı başardı. Tabi büyüyüp gelişemediler ama bu toprağa dikildikleri ilk sene için çok da kötü değil. Özellikle fidanlıktan aldığımız birkaç armut, vişne, akasya, dişbudak, akçaağaç ve iğde çok dayanıklı çıktı. Bunun dışında Süveri Çayı kıyısından aldığımız erik ve ayvalar da iyi durumda. Muhtar Necati Bey'den aldığımız ladinler ve yerel dut ağacı da hayatta kalanlar arasında.

Bu sonbahar dikimlere başlamadık,farklı çalışmalarla yoğun olduğumuzdan dikime pek zaman ayıramadık ama önümüzde daha zaman var. Geçen seneden susuzluğa karşı dayanıklı türler bizim için iyi bir referans olabilir.

Su problemine alternatif çözümler üretmeye çalışıyoruz. Permakültür'de bahsedilen yağmur hendekleri ile yağışlı mevsimlerde toprağı iyice suya doyurmak için ağaçların önüne ve arkasına eğime göre uygun hendekler kazmaya başladık ancak kazıyı insan gücüyle, kazma kürek ile yaptığımızdan oldukça ağır ilerliyor. Yine de bahara kadar küçük meyveliği yağmur hendekleriyle doldurma şansımız var.

Ağaç dikecek yerleri belirlerken dikkat edilmesi gereken birçok etken var. İklime ve diğer mevcut koşullara uygun olması, yayılıcı olup olmadığı, yerel bitki örtüsüne bir zararı olup olmadığı, ışık, su ve toprak ihtiyacı, kullanım amacı ya da fonksiyonu gibi...
Aşağıdaki maddeler ihtiyaçlarımız doğrultusunda dikim çalışmalarımızda nasıl bir yol izlememiz gerektiği konusunda bize ipucları veriyor:

* Bizim için önemli konulardan biri rüzgar siperi. Arazide bulunan karaçalı ve meşeler zaten bu görevi biraz olsun yerine getiriyor. Ancak hem seyrek olduklarından hem de kışın yapraklarını döktüklerinden biraz olsun ibre yapraklılardan destek almayı gerektirebilir. Bostan, kulübe ve oturma alanımızın bulunduğu bölgeye ( yani Zone 0'a) rüzgar siperleri olarak iklime uygun ibre yapraklı ağaç ve çalılardan çam, ladin, göknar, sedir, servi veya kışın yaprağını dökmeyen ateş dikeni gibi parklarda kullanılan türler olabilir.
* Bir diğer önemli konu ise yangın riski. Yazın çok sıcak geçmesi ve maalesef civardaki çiftçilerin tarlalarda otları yakmak için yaktıkları ateş sebebiyle bu yaz ufak çaplı birkaç yangın çıktı. Yangını başlatanların yerel halk tarafından ciddi şekilde uyarılması sonucu bir daha yangın çıkmayacağını umuyoruz ancak biz yine de önlemimizi almak durumundayız. Özellikle çiftçi kulübemizin ahşap olması bizi biraz korkuttu. Ancak yangın riskine karşı arazideki taşları kullanarak yükseltilmiş sebze yatakları yaparak hem küçük çaplı sebze, çeşitli yeşillik, ürettiğimiz kremler için çiçekler yetiştirebilir hem de olası bir yangının kulübeye sıçramasına engel olabiliriz. Bir üçüncüsü yararı ise arazideki yoğun taşlık alanları da yavaş yavaş azaltmak olabilir.
* Kulübenin yukarısındaki küçük meyvelik alana bir sıra yağmur hendeği açtık. Bu alandaki yağmur hendeklerinin sayısını arttırarak hendeklerin çevresine kökleri azot bağlayan baklagillerden ekerek toprağı zenginleştirebilir ve bu alanı küçük bir gıda ormanına çevirebiliriz. Yetiştirdiğimiz baklagiller çiçek açmadan kesip oldukları yerlere bırakırsak hem toprak örtüsü ( malç ) yaparak toprakta nemi tutar hem de uzun vadede çürüyen bitkilerle toprağa yeşil gübre takviyesi yapmış oluruz.
* Bostan çevresine kuzey batı yönünde (bostanın güneşini kesmemesi için kuzey-batı...) geniş yapraklı ağaçlar dikersek sonbaharda yaprakları döküldüğünde bostana malç olabilir. Bir diğer yararı ise ağaç kökleri sert ve killi toprağı yumuşatabilir.
* Çevrede otlayan küçük ve büyükbaş hayvanlar ekip diktiğimiz bitkiler için büyük tehdit oluşturuyor. Bu yüzden bostan, meyvelik ve yaşam alanı olarak belirlediğimiz alanı çitle çevirmemiz gerekiyor. Eğer çitlerin dibine kuşburnu, alıç, böğürtlen gibi ağaç ve çalılar dikersek 2-3 sene içerisinde hem bu bitkilerin dikenli yapıları sayesinde çiti güçlendirmiş olur hem de meyvelerinden faydalanabiliriz.

Bütün bu özelliklerinin yanısıra ne kadar fazla tür ağaç ve çalı dikersek biyolojik çeşitliliği o denli arttırmış olur, herhangi bir kimyasal madde ile toprağı kirletmeden toprağın yapısını iyileştirme şansına sahip olabiliriz. Görsel güzelliğinin yanısıra meyvelerinden faydanalabilir kurumuş dallarını yakacak odun olarak kullanabiliriz.

Güz 2011, Kardeş Bitkiler'den haberler:

2011-11-09T02:58:00.000-08:00

Kıştan kalma birkaç fotoğrafımız var, onlarla başlayalım. Ocak ayı sonundan bir gün; Tahtacıörencik Köyü'nün evcil hayvanlarından pozlar. Eşelenen köy tavukları, ve tahta çitlerin ardında Ankara Keçileri. Bir de arazimizden bir siyah sülük:

Sonra bahar. Arazimizde sulamalı tarım koşullarını henüz sağlayamadığımız için, korumaya ve çoğaltmaya çalıştığımız tohumları iki yıldır başka dostlara emanet ediyorduk. Yeşilöz'ün pembe domatesi (aşağıdaki ilk fotoğraf), yine Yeşilöz'ün poposu halkalı domatesi ve küpe domatesi ile Kaş yerli domatesi geçen yıl Güneşköy'de yetişmişti. Bu yıl ise Tahtacıörencik'ten sebzeci Necati Cebeci'nin Süvari Çayı kıyısındaki tarlaları onlara yurt oldu. Sonuçta tohumları artırarak gelecek yıl taşımayı başardık.

Üç yıldur koruyup çoğalttığımız bir de peygamber arpası var. Kavuzu (sert dış kabuğu) olmayan, geleneksel olarak insan beslenmesinde de kullanılan bir çeşit. Bunu kendi arazimizde yetiştirip biraz çoğaltmayı başardık. Bu yıl biraz da arkadaşlarımıza verdik, kendi mekanlarında çoğlatsınlar diye. Bu yıl az miktar da kavılca buğdayı, çavdar, nohut, bakla, acıbakla çıktı arazimizden. Aşağıda Tolga ile Cemal'i, sap ile samanı (ve başağı) birbirinden ayırmaya çalışırken görüyorsunuz.

Arazimizde az miktar yaptığımız sulamasız sudanotu (bir çeşit darı) ve karabuğday denemeleri de başarılı. gibi. Tabi onları bizden önce hayvanlar yedi, ayrı mesele:

Baharda Güdül'ün yerli çemen çeşidi keymanı ve bölgeye özgü pamuk çeşitlerini de deneyeceğiz. Kısmetse bir de Süvari Çayı kıyısında yerli kılçıklı çeltik. Bu arada Cemal küçük bostanımızda yükseltilmiş yataklar yaptı. Üzerleri geçen yıldan kalan burçak ile kaplı, güzel görünüyorlar:

Bu kışı da boş geçmeyelim dedik. Ekim ayı sonunda, bu kez Necati Duran'ın köye yakın arazilerinde birer - ikişer dönüme, peygamber arpamızı ve sevgili Balıkçı Mustafa'nın bize gönderdiği sarı buğday ve kavılca buğdayını ektik. Cemal, ben, sevgili Aki ve köyün cevval delikanlısı İbrahim ile birlikte. Tahılların aralarına da yem bitkisi olarak mürdümük, yabani bezelye ve burçak ektik. Elimizdeki çok az miktar üveyik buğdayı, Gürleyik buğdayı ve çavdarı da birkaç gün içinde (biraz gecikmiş olsak da) arazimizdeki küçük alanlara ekmek istiyoruz:

Kardeş Bitkiler kremlerinde ve diğer doğal ürünlerinde de iyice ustalaştık. Artık 7 çeşit doğal kremimiz (aynısafa, mürver, civanperçemi, atkestanesi, sarı kantaron, göğüs ısıtıcı krem, kozmetik olarak da hodan-aynısafa kremi ) var. Bir de ısıtıcı, koruyucu kış iksirimiz. Bunların hangisinin nasıl kullanıldığını ve içindekileri ürün tanıtım sayfamızda anlattık: http://kardesbitkiler.blogspot.com/p/kardes-bitkiler-dogal-urunleri.html

Tahtacıörencik civarından yabani meyvelerle devam edelim: Dağ eriği (sarı olan), alıç, kuşburnu, çakal eriği (mor olan).

ve başka yerlerdekinden çok farklı, çok tatlı yemişen:

Köyden manzaralara devam. Serbest otlayan yerli kara sığırlar (çoğunlukla siyahlar ama boz da olabiliyorlar):

Biraz da şehirden Kardeş Bitkiler manzaraları. Bir ODTÜ buluşmasından (Ali İhsan, cemal, Nilüer, Ülkü, Sevtap ve kucaktakiler; Ilgaz ve Aral):

Baharda ve yazın Tahtacıörencik Köyü ve civarına birkaç gezi düzenlemiştik. Aşağıda çocuklu aileler için yaptığımız bir geziden bir fotoğraf:

Arazimize gittiğimiz zamanlarda neler yapıyoruz?... Aşağıda gördüğünüz gibi, karaçalılarla, meşe öbekleriyle ve özellikle baharda çeşit çeşit bitki ve hayvanla dolu arazimizin ortasındaki ahşap kulübemizin fotoğrafını çekiyoruz mesela. Bazen geceleri bu kulübede kalıyoruz. Ateşimiz de eksik olmuyor tabi:

Süvari Çayı kıyısına inmışsek ve yanımızda balık tutmayı bilen dostlar varsa, balık keyfi yaptığımız da oluyor:

29-30 Ekim'de Ekoyer (Türkiye Ekolojik Yerleşkeler Ağı; ya da GEN Türkiye Ağı) buluşmasını Ankara'da yaptık. 30 Ekim Pazar günü hep birlikte Tahtacıörencik'te ve arazimizdeydik: Güneşköy'den Ali ve İnci Hocalarımız, Evren ve Claire, Kazdağları'ndan Burhan ve Esenay, aynı bölgeden, Bayramiç Cazgirler köyü'nden Ayla, Marmariç'ten Mete, GEN'den hemşehrimiz Deniz, Kardeş Bitkiler'den epey bir zevat, Sinek Sekiz Yayınevi'nden İrem, arkadaşlarımız Senem, Özgür ve İlke, Bilge, Ebru,...

Kardeş Bitkiler ve Amaçları

2011-08-27T00:23:00.000-07:00

KardeşBitkiler, insanların doğayla vebirbirleriyle uyumlu ilişkiler içinde olduğu, doğanın ve insan emeğinin sömürülmediği bir dünyayı hayaleden bir grup insanın başlattığı bir ekolojik köy girişimidir. Tahtacıörencik Köyü, Süverkaşı mevkisinde bir ekolojik yerleşim oluşturmayı amaçlar.

Kardeş Bitkiler'in Hedefleri

- Kırsal alanlarda sürdürülebilir tarım ve hayvancılık uygulamaları için modeller oluşturmak

Permakültür yaklaşımıyla, çevreye uyumlu arazi tasarımı ve yönetimi
Doğal tarım uygulamaları
Tarımsal ve doğal biyoçeşitliliğin artırılması (polikültür, karışık ekim)
Yerel tarım bitkilerinin yerinde ekilerek korunması
Başta su ve toprak olmak üzere kaynakların verimli ve sorumlu kullanımı
Tarım ve hayvancılıkta girdi maliyetlerini azaltan küçük ölçekli uygulamaların tanıtılıp teşvik edilmesi.

- Kırsal üretimlerin sürdürülebilirliği için model yapılar oluşturmak

Köy ve küçük ölçekli çiftlik ürünlerine aracısız erişimin sağlanması
Halk destekli tarım modellerinin teşvik edilmesi
Köylerdeki kaybolmakta olan üretimlerin ve tekniklerin belgelenmesi ve canlandırılması

- Doğaya saygılı ekolojik turizm faaliyetlerini desteklemek ve teşvik etmek

- Kırsal alanlardaki doğal yapıların ve biyoçeşitliliğin belgelenmesine ve korunmasına katkı sağlamak

- Ülke ve dünya çapında doğal üretim yapan kişi, çiftlik ve diğer oluşumlar arasında işbirliği ve dayanışmayı teşvik etmek

Kardeş Bitkiler'in Güdül Tahtacıörencik Köyü'ndeki projeleri

- Yerli tarım bitkilerini korumak ve çoğaltmak için 'yerel bitkiler bostanı' ve 'yerel meyve ağaçları bahçesi' projesi (yerel çiftçilerin katılımıyla)

Yerel tarım bitkileri: Leblebilik nohut, keyman, peygamber arpası, haşhaş, pamuk, Güdül domatesi ve diğerleri
Yerel meyve ağaçları: Üvez, beyaz kiraz, ceviz, dut, asma çeşitleri, küçük erik, yemişen
Diğer yerel ağaçlar: Cehri, sumak, menengiç, vs.

- Örnek kardeş bitkiler ("companion planting") doğal tarım bahçesi

Tarım bitkilerinin birbirine olan yararlarını gözeterek oluşturulmuş, hiçbir kimyasal ilaç, hormon, katkı, yapay gübre kullanmayan, suyun çok verimli kullanıldığı örnek bir bostan

- Küçük bir tıbbi bitkiler bahçesi

- Toprak altında su hasadı projesi

Yüzey sularının toprağın altında depolanabilmesi için su hazneleri ve ceplerinin oluşturulması. Başarılı olması durumunda bu yöntem hem meyvelikler ve bağlarda, hem de sebze ve tahıl üretim alanlarında önemli ölçüde su tasarrufu sağlayabilecektir.

- Süvari Çayı kıyısında çeltik ekiminin canlandırılması

Yerli kılçıklı pirincin doğal tarım usulleriyle (doğrudan tohumdan ve fideyle) ekimi. Shu-mei Vakfı Ankara temsilcisi Aki Ozono ve yerel çiftçilerin işbirliğiyle.

- Çeşitli gruplara yönelik ekolojik turizm ve eğitim etkinlikleri

Çocuklu ailelere yönelik olarak başlamış olan Çocuk Ve Doğa gezilerinin genişletilmesi ve düzenli hale getirilmesine destek vermek
Çeşitli gruplara yönelik köy gezileri, doğa yürüyüşleri ve kamplar
Öncelikle çocuklara yönelik olarak doğal yaşam ve kırsal üretim eğitimlerinin verilebileceği bir alanın oluşturulması

- Süverkaşı mevkisi ve Süvari Çayı başta olmak üzere bölgenin biyolojik çeşitliliğinin belgelenmesi (fotoğraf ve günlüklerle), sergilenmesi ve korunmasının teşvik edilmesi.

- Köye ve ilçeye sosyal, ekonomik ve ekolojik yarar sağlayacak faaliyetlere destek verilmesi

Ekolojik ahşap oyuncak üretimi ve iş eğitimi projesi
Tiftik çorap ve kazak üretimi projesi
Geleneksel doğal üretimlerin sürmesinin teşvik edilmesi; örneğin köy yumurtası, yerli sığır et ve süt ürünleri, doğal-ekolojik tarım ürünleri
Doğal ürünlerin aracısız satışı için altyapıların oluşturulması

Kardeş Bitkiler Doğal Ürünleri: Doğal Kremler, Sıvı Propolis, Doğal Marmelatlar ve Meyve Özleri

2011-07-21T05:42:00.000-07:00

Kardeş Bitkiler ekibi olarak doğal kremler üretmeye devam ediyoruz: Mürver Kremi, Sarı Kantaron Merhemi, Aynısafa Merhemi, Civanperçemi Kremi, Sıvı Propolis, Hodan-Aynısafa Kremi, Atkestanesi Kremi, Isıtıcı Göğüs Kremi ve son olarak, Kış İksiri...

Önemli not: Bu ürünlerin hiçbiri “ilaç” değildir,ilaçların alternatifi de değildir. Sadece doğal destek ürünleridir! Uzmanhekimlerce uygulanacak tedavilerin yerini tutmazlar. Yalnızca sağlığınkorunmasına ve iyileşme sürecinin desteklenmesine katkı sağlayabilirler. Önemli yaralanmalar, yaralar,yanıklar ve şişliklerde hemen tıbbi yardım alın!

Bilgi istekleriniz için ctemurcu@gmail.com adresine yazabilirsiniz. Kremlerden edinmek isteyen arkadaşlar için seçenekler:

Hoşdere Caddesi (Ankara) 80/C (Özgül ve Şenol'un Doğal Ürünler Dükkanı). Özgül cep: 0555 967 58 41.

Bayramiç (Çanakkale) Yeniköy ekolojik yerleşkesi

Alıcı ödemeli kargo ya da elden teslim için ctemurcu@gmail.com adresine yazabilir, ya da buradaki sipariş formunu doldurabilirsiniz (Sipariş formunu kullananlar için kontrol listesi burada).

EK BİLGİLER

Kremler 40 cc’lik cam kavanozlarda. Her kremin yanında küçük bir açıklama notu da veriyoruz. Kremlerin kullanım ömrü 1 yıl civarında. Olabildiğince serin yerde tutmanızda yarar var; aşırı sıcakta (örn. güneş altında kalmış arabada) eriyebilirler.

Ürünlerimizde kullandığımız bitkileri kendimiz, kirlilikten uzak bölgelerden topluyor ya da bunu yapan dostlarımızdan temin ediyoruz. Kremlerde baz olarak doğal sızma zeytinyağı, kıvam artırıcı olarak doğal balmumu (bulabildiğimiz ölçüde karakovan balmumu) kullanıyoruz. Uçucu yağlar için sentetik değil, doğal damıtma yağları tercih ediyoruz.
Kremlerin içeriklerini ve etkili oldukları alanları aşağıda bulabilirsiniz. Kremlerin hepsinde ortak olan doğal zeytinyağı ve balmumu kendi başlarına iyileştirici, besleyici etkiye sahipler. Her dört bitki de sıkıştırıcı-sağlamlaştırıcı (astringent) etki gösterdiği bütün yüzeysel yaralarda belirli bir etkinliğe sahipler. Ancak tabi ki hepsi "her derde deva" değil! Genel tavsiyelerimiz aşağıda:

Kullanım önerileri

Alerjik kabartı ve kaşıntılarda: destekleyiciolarak aynısafa merhemi, mürver kremi veya sarı kantaron merhemi
Basurda (hemoroitte): Atkestanesi kremi ve civanperçemikremi (tercihen ikisi dönüşümlü).
Böcek sokmalarında: (sivrisinek, arı, örümcek ve diğer;alerjik reaksiyonlarda hemen tıbbi yardım alın): Öncelikle mürver kremi, veyasarı kantaron merhemi
Burkulmalarda: mürver kremi, aynısafa merhemi, veya sarı kantaronmerhemi
Cilt lekelerinde: Hodan-aynısafakremi
Dışsal sebepli kaşıntı vetahrişlerde: Öncelikle mürver kremi, veya aynısafa merhemi.
El, ayak ve dudak çatlaklarında: Hodan-aynısafa kremi, mürver kremi veya aynısafa merhemi.
Eziklerde ve şişliklerde: (Kafatasındakiciddi şişliklerde hemen tıbbi yardım alın. Şişmenin engellenmesi olumsuz sonuçverebilir!) öncelikle aynısafa merhemi, veya mürver kremi
Güneş yanıklarında Sarı kantaron merhemi veya aynısafa merhemi.
Hafif yanıklar ve haşlanmalarda: (Önemliyanıklarda acil tıbbi yardım alın!) Öncelikle sarı kantaron merhemi, veyaaynısafa kremi.
Isınmayan el ve ayaklar için: Dahilen Kış İksiri, haricen Isıtıcı göğüs merhemi
Kas ağrılarında ve sertliklerinde: Hodan-aynısafa kremi veya mürver kremi
Kırışıklıklar ve cilt sarkmalarında: Atkestanesi kremi
Mantarda (ayak mantarı dahil) ve egzemada: Aynısafa merhemi
Morarmalarda, yüzeysel kan oturmalarında ve kılcal damar çatlaklarında:Civanperçemi kremi
Nefes darlığında: Göğse ve sırtasürmek için mürver kremi.
Nemlendirici (günlük bakım) olarak: Hodan-aynısafa kremi, aynısafa merhemi veya mürver kremi
Pişikte: Aynısafa merhemi
Sertleşmiş deride: Hodan-aynısafakremi, aynısafa merhemi veya mürver kremi
Sivilcede (aknede): Sıvılaştırılmış propolis. Eğer ciltçok yağlı değilse ayrıca civanperçemi kremi
Siyatikte, eklem ağrılarında, sinirsel ağrılarda ve romatizmada: Öncelikle sarı kantaron merhemi, veya aynısafa merhemi
Soğuk algınlığı ve gribe karşı önlemolarak: Dahilen Kış İksiri
Soğuk algınlığı ve öksürükte: Göğse ve sırtasürmek için ısıtıcı göğüs kremi, ayrıca mürver kremi
Topuk çatlaklarında: Hodan-aynısafa kremi, aynısafa merhemi veya mürver kremi
Uçukta Öncelikle kantaron merhemi, veya aynısafa merhemi.
Varis vb. dolaşım sorunlarında: Atkestanesikremi ve civanperçemi kremi (tercihen dönüşümlü).
Yüzeyseliltihaplar ve çıbanlarda: Civanperçemikremi
Yüzeysel yaralarda: Aynısafa merhemi, sarı kantaron merhemi veya mürver kremi

Kış iksiri

70 cc, damlalıklı şişe
İçindekiler (5 litre için):

5 lt elma sirkesi (Hüseyin Genç – Üç Elma Doğal Tarım Çiftliğinden Amasya elmalarından)
0,3 lt rendelenmiş taze zencefil (Marketten)
12 diş rendelenmiş sarımsak (Kastamonu Taşköprü’den)
0,2 litre rendelenmiş soğan (Güneşköy’den)
6 gr acı biber (Tahtacıörencik; Necati Duran bahçesinden )
1/2 çorba kaşığı çemen (boyutu) unu (Aktardan)

Doğal bağışıklığı destekleyerek enfeksiyonlara karşı koruma sağlar. Kan dolaşımını uyararak bedeninin ısıtır. Zayıf bünyelerin güçlendirilmesinde, iştahsızlığın önlenmesinde, sindirimin desteklenmesinde ve şişkinliğe karşı da kullanılabilir.
Ana bileşenler olan zencefil, sarımsak ve biber kan dolaşımını hızlandırıp yüzeye yakın damarları açar. Böylece ısınmayan el ve ayakların ısınmasını sağlar. Soğan ve az miktarda eklenen çemen güçlendirici, öksürükte ve gripte yatıştırıcıdır.Yetişkinler için önerilen ölçü: Sabahları aç karna 40 damla (= 2 cc = bir çay kaşığı), ya da sabah-akşam 20'şer damla, bir bardak ılık suya katılarak içilir. 1 tatlı kaşığı bal ya da pekmez katılabilir. Kullanmadan önce çalkalayın.

Mürver kremi

40 cc cam kavanoz

İçindekiler:

Taze mürver yaprağı – 5 ölçü
Kurutulmuş mürver çiçeği – 1 ölçü
Taze sinirotu – 2 ölçü
Doğal sızma zeytinyağı
Az miktar kuru mercanköşk
Doğal balmumu
Limon ve limon çekirdeği uçucu yağı

Taze mürver yaprakları, taze sinirotu, kurutulmuş mercanköşk ve mürver çiçeğinin zeytinyağı içinde ısıtılmasıyla elde edilen yağa doğal balmumu ve limon uçucu yağı eklenmesiyle yapılmıştır.
Bileşenlerin etkileri:

Mürver (Sambucus nigra): Yumuşatıcı (emollient), çiçekleri hafif doku sıkılaştırıcı (astringent). Ezikler, burkulmalar ve yaralara karşı çok etkili, derinlemesine etkisinden dolayı göğüs yumuşatıcı
Sinirotu (Plantago lanzeolata): Doku sıkılaştırıcı (astringent), antiseptik, yumuşatıcı (emollient). Yaralar, kesikler, böcek sokmaları, yüzeysel enfeksiyonlar.
Limon çekirdeği ve limon uçucu yağı: Böcek sokmalarında dindirici, antiseptik

Kremin özellikle etkili olduğu alanlar:

Böcek sokmaları (sivrisinek, örümcek, vs.) ve diğer kaşıntılı haller. Çok kısa sürede kabarıklığı giderir, kaşıntıyı ve ağrıyı alır.
Doku sıkıştırıcı ve antiseptik etkilerden dolayı bütün yüzeysel yaralar
Yumuşatıcı etkisinden dolayı el ve ayaklardaki sertleşmiş deri ve çatlaklar. Aynı etkiden dolayı salt kozmetik amaçlı da kullanılabilir.
Yumuşatıcı ve yara iyileştirici etkilerinden dolayı burun içi yaraları.
Serinletici ve dindirici etkisinden dolayı şişlikler, yangılı kızarıklıklar
Özellikle kışın, soğuk algınlığı gibi nedenlerde solunum zorluğunda, derinlemesine yumuşatıcı etkisinden dolayı sırt ve göğse sürüldüğünde nefes açıcı, rahatlatıcı

Sarı kantaron merhemi

40 cc cam kavanoz

İçindekiler:

Taze sarı kantaron (binbirdelikotu – Hypericum perforatum) bitkisi (çiçek, yaprak, sap)
Doğal sızma zeytinyağı
Doğal balmumu
Az miktar kekik uçucu yağı

Sarı kantaronun harici etkileri:

İltihap giderici, yara iyileştirici, doku sıkıştırıcı (astringent), kramp çüzücü, ağrı kesici, antiseptik, antiviral.

Özellikle etkili olduğu alanlar

Her tür yanık, haşlanma ve güneş yanığında (önemli yanıklarda öncelikle acil tıbbi müdahale alınız!)
Yaralarda iyileştirici ve mikrop kırıcı olarak
Antiviral etkisinden dolayı dudak uçuklarında, burun içi yaralarında ve zonada
Sırt ve bel ağrılarında, siyatikte, eklem ağrılarında, sinirsel ağrılarda ve romatizmada friksiyon şeklinde

Aynısafa merhemi

40 cc cam kavanoz

İçindekiler:

Taze aynısafa bitkisi (Calendula officinalis – çiçek, yaprak ve sap)
Doğal sızma zeytinyağı
Doğal balmumu
Az miktar menekşe uçucu yağı

Taze aynısafa bitkisinin soğuk sıkım sızma zeytinyağı içinde ısıtılmasıyla elde edilen yağa doğal balmumu ve menekşe uçucu yağı eklenmesiyle yapılmıştır.
Aynısafa bitkisinin harici etkileri:
Lokal cilt sorunlarının giderilmesinde kullanılan en önemli bitkilerdendir. Antibakteriyel, antifungal (mantarlara karşı etkili), astringent (doku sıkıştırıcı; yara iyileştirici) ve derinlemesine yumuşatıcı özellikleri öne çıkar.
Özellikle etkili olduğu alanlar

Bütün yüzeysel yara ve yanıklarda, güneş yanıklarında ve yüzeysel iltihaplanmalarda etkilidir
Çarpmalardan kaynaklanan eziklerde ve şişliklerde çok hızlı iyileştirici etki gösterir.
Mantarlarda düzenli kullanıldığında enfeksiyonu ortadan kaldırır. Sedef ve egzama tedavisinde destekleyicidir.
Bebeklerin pişiklerinin önlenmesinde ve giderilmesinde çok etkilidir.
Ameliyat yaralarında (yara kapandıktan sonra) iyileşmeyi hızlandırır, gerginliği giderir.
Zor iyileşen yaralarda başarıyla kullanılabilir.
Cilt lekelerini ve hatta küçük et benlerini giderebilir.
Yüzeye yakın kas ağrıları, kas yırtılmaları, sırt ve boyun ağrısında hafif friksiyonlarla dindirilebilir.
Çatlayan dudaklar, el ve ayaklardaki çatlaklar için yumuşatıcı ve iyileştiricidir.
Uçuklarda iyi sonuç verdiğine dair bildirimler vardır.

Civanperçemi kremi

40 cc cam kavanoz

İçindekiler:

Taze civanperçemi bitkisi (Achillea millefolium – çiçek, yaprak ve sap)
Doğal sızma zeytinyağı
Doğal balmumu
Az miktar çay ağacı uçucu yağı
Az miktar biberiye uçucu yağı

Taze civanperçemi bitkisinin zeytinyağı içinde güneşte bekletilmesiyle elde edilen yağa doğal balmumu ve çay ağacı+biberiye uçucu yağları eklenmesiyle yapılmıştır.
Bileşenlerin harici etkileri:

Civanperçemi: Nemlendirici, güçlü antiseptik, doku sıkıştırıcı ve sağlamlaştırıcı (astringent), kan akışını düzenleyici, iltihap giderici.
Az miktarda eklenen çay ağacı yağı (Oleum Melaleuca Alternifolia) dezenfekte edici ve iltihap gidericidir.

Özellikle etkili olduğu alanlar:

Nemlendirici ve antiseptik etkilerinden dolayı rutin cilt bakımında kullanılabilir.
Çıbanlarda ve yüzeysel iltihaplı yaralarda etkilidir.
Eziklerde, yüzeye yakın kan oturmalarında (koyu renkli lekeler), kılcal damar çatlaklarında kan akışını düzenleyerek iyileşme sağlar.
Küçük kesiklerde ve yüzeysel kanmalarda kanı durdurur (Açık yaralarda kullanmayınız: Hızlı yara kapatıcı özelliği yarardan çok zarar verebilir!)
Kan akışını düzenleyici etkisinden dolayı variste ve basurda (hemoroit) hafif friksiyonlar rahatlatıcıdır.
Sıkıştırıcı, iltihap giderici ve antiseptik etkilerinden dolayı aknede (sivilcelerde) denenebilir.

Hodan-Aynısafa kremi

40 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze hodan bitkisi (Borago officinalis) – çiçek, yaprak ve sap
Taze aynısafa bitkisi (Calendula officinalis) – çiçek, yaprak ve sap
Sızma zeytinyağı
Doğal balmumu
Az miktar kayısı yağı
Az miktar melisa uçucu yağı

Taze hodan ve aynısafa bitkilerinin saf zeytinyağı içinde ısıtılmasıyla elde edilen yağa doğal balmumu ve uçucu yağların eklenmesiyle yapılmıştır.
Aynısafa çeşitli cilt problemlerinde etkili başarıyla kullanılabilen çok yönlü bir bitkidir. İyileştirici özelliklerinin yanında, nemlendirici ve yumuşatıcı etkisi öne çıkar. Hodan bitkisinin yaprakları yüksek oranda silika, müsilaj, potasyum nitrat ve benzeri tuzlar içerir. Bu özellikleriyle cildi ve altındaki bağdokusunu besler ve nemlendirir. Yaprakları ve bir ölçüde çiçekleri, doku koruyucu (demulcent), nemlendirici (emollient) ve yatıştırıcı (lenitive) özellik gösterir. Bu iki bitkinin özellikleri ile saf zeytinyağının, doğal balmumunun, kayısı ve melisa yağlarının koruyucu-besleyici etkilerini birleştiren bu ürün, günlük kullanım için ideal bir bakım kremidir.
Önerilen kullanım alanları

Günlük bakım kremi ve nemlendirici olarak
El, ayak ve dudaklardaki çatlaklarda
Cilt lekelerinde
Tahrişlerde
Yüzeysel yaralar ve şişliklerde
Bebeklerin pişiklerinde

Atkestanesi kremi

40 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Atkestanesi (meyve içi, az miktarda kabuk ve yaprak; ODTÜ kampüsünün trafikten uzak bölgelerinden)
Sızma zeytinyağı
Doğal balmumu
Soğuk pres çörekotu yağı
Az miktar mersin yağı
Az miktar lavanta yağı

Rendelenmiş atkestanesi içi, kıyılmış kabuk ve yaprakların saf zeytinyağında, orta ısıda uzun süre tutulması sonucu elde edilen yağa çörekotu yağı, doğal balmumu ve uçucu yağların eklenmesiyle yapılır.

Atkestanesinin tohum, yaprak ve kabukların, kan damarlarını güçlendirici ve sağlamlaştırıcı, ayrıcı cildi sıkılaştırıcı özellikler gösterir. Bu özellikleriyle, varisin ve basurun (hemoroit) bilinen en etkili doğal devasıdır. Çörekotu yağı, mersin ve lavanta uçucu yağları da bu etkiyi güçlendirici özellik gösterir. Atkestanesi, kırışık giderici kremlerin ana etken maddesidir. Kremin sıkılaştırıcı etkisinden dolayı göz altı torbalanmalarında, cilt sarkmalarında, gevşemiş derinin sağlamlaştırılmasında da kullanılabilir. Ciltteki büyümüş gözenekleri kapatır, kırmızı kılcal damar çatlamalarının etkilerini yok eder. Göğsü yumuşatıp öksürüğü kestiği, ayrıca romatizma ve mafsal ağrılarına iyi geldiği de söylenir.
Önerilen kullanım alanları:

Varis
Basur (hemoroit)
Kılcal damar çatlamaları
Cilt sarkmaları ve kırışıklıklar
Öksürüğe karşı göğüs merhemi olarak
Kas ağrılarında friksiyon olarak

Isıtıcı göğüs kremi

40 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze aynısafa bitkisi (çiçek, yaprak, sap)
Sızma zeytinyağı
Dövülmüş tane zencefil
Doğal balmumu
Az miktar dövülmüş karabiber
Az miktar çam esansı

Aynısafa bitkisi, zencefil ve az miktarda karabiberin zeytinyağında ısıtılıp süzülmesiyle elde edilen özüte doğal balmumu ve çam esansı eklenmesiyle yapılmıştır.
Aynısafanın yumuşatıcı etkisi ile zencefil ve karabiberin ısıtıcı etkisini bileştirir. Özellikle sonbahar ve kış aylarında, soğuk algınlığı (nezle veya diğer üst solunum yolları enfeksiyonları) ortaya çıktığında* akciğerlerin korunması amacıyla, gece yatmadan önce göğüs ve sırta sürülerek uygulanır. Kremin uygulandığı bölgenin hafifçe ısıtılmış bir havlu veya bez ile örtülmesi önerilir. Ayakların ısıtılması için de aynı şekilde kullanılabilir.

* Soğuk algınlığı, nezle, grip ve üs solunum yolları enfeksiyonlarına karşı koruyucu olarak Kış İksiri’ni öneriyoruz.

Kuşburnu Marmelatı

210 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze kuşburnu meyvesi (ODTÜ Kampüsünün kirlilikten uzak bölgelerinden)
Şeker

Ayıklanıp yıkanan kuşburnu meyveleri yumuşayana kadar haşlanır ve kevgirden geçirilir. Şeker katılıp bir süre kaynatılır. Marmelat olarak ya da sulandırılıp soğuk içecek olarak tüketilebilir.

Alıç Marmelatı

210 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze alıç meyvesi (ODTÜ Kampüsünün kirlilikten uzak bölgelerinden)

Ayıklanıp yıkanan alıç meyveleri yumuşayana kadar haşlanır ve kevgirden geçirilir. Doğal haliyle, şekersiz tüketilebilir, ya da tercih edilen bir tatlandırıcı (bal, pekmez, şeker, pancar şurubu) ilavesi yapılabilir. Alıç meyvesinin kalp kaslarını güçlendirici etkisi iyi bilinir.

Mahonya meyve özü

210 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze mahonya (Mahonia aquifolium) meyvesi (ODTÜ Kampüsünün kirlilikten uzak bölgelerinden)
Doğal çiçek balı (Tahtacıörencik Köyü – Arif Yıldırım’dan)

Mahonya Kuzey Amerika kökenli, çalı formunda bir bitkidir. Meyveleri güvenle yenebilir olmakla birlikte, tadının ekşi olması ve çok sayıda büyük çekirdeği olmasından dolayı bu özelliği pek bilinmez. Oysa önemli bir C vitamini kaynağıdır. Akrabası olan karamuk (berberis; amberparis) bitkisi gibi, meyvelerinde bolca C vitamini ve anti-alerjik bileşenler vardır. ODTÜ Kampüsünde peyzaj bitkisi olarak yaygın şekilde dikilmiş olan mahonya, son yıllarda özellikle orman alt tabakasında kendiliğinden yayılmaktadır.

Ayıklanıp yıkanan mahonya meyveleri hafifçe haşlanır ve kevgirden geçirilir. Soğuduktan sonra, koruyucu ve tatlandırıcı olarak 1/3 oranında bal eklenir. Marmelat olarak ya da sulandırılıp limonata benzeri soğuk içecek olarak tüketilebilir. Pişmiş nişasta ile karıştırılatak pasta ve tatlılarda sos-jöle olarak kullanılabilir.

Karamuk meyve özü

210 cc cam kavanoz
İçindekiler:

Taze karamuk (Berberis vulgaris/Berberis thunbergii) meyvesi (ODTÜ Kampüsünün kirlilikten uzak bölgelerinden)
Doğal çiçek balı (Tahtacıörencik Köyü – Arif Yıldırım’dan)

Yaygın karamuk (Berberis vulgaris; amberparis, kadın tuzluğu, boyacı kökü) Orta Anadolu’da bolca bulunan, toprak ve su yönünden kanaatkar, çalı formunda bir bitkidir. Akrabası olan Japon karamuğu (Berberis thunbergii) ülkemizde park ve bahçelerde dekoratif bir peyzaj bitkisi olarak yaygın şekilde kulanılmaktadır. Japon karamuğu son yıllarda ODTÜ kampüsünün yabanıl alanlarına da yayılmaya başlamıştır. Her iki karamuk türünün de meyveleri yenir, ama küçük ve çok ekşi olmasından dolayı bu şekilde fazla kullanılmaz. Meyveler C vitamini ve anti-alerjik bileşenler içerir.
Karamuk meyveleri hafifçe haşlanır ve kevgirden geçirilir. Soğuduktan sonra koruyucu ve tatlandırıcı olarak 1/3 oranında bal eklenir. Marmelat olarak ya da sulandırılıp limonata benzeri soğuk içecek olarak tüketilebilir. Pişmiş nişasta ile karıştırılatak pasta ve tatlılarda sos-jöle olarak kullanılabilir.

21 Haziran Kardeş Bitkiler köyünden haberler

2011-06-22T06:10:00.001-07:00

18-21 haziran arası (Nilüfer,Cemal) Kardeş Bitkiler köyündeydik. 18 haziran günü birkaç saat boyunca yağmur yağdı, kulübemize de bir miktar su sızdı, bu yazın sonuna kadar bu problemin üstesinden gelmemiz gerekecek. Cuma günkü yağıştan sonra hava epey ısındı ve yaz kendini hissettirmeye başladı. Bostanımıza ve geçen sene sonbaharda diktiğimiz ağaçlarımıza bakıldığında durumlarının oldukça iyi olduğu görülebiliyor, anlaşılan yağışlı havalar bizim bitkilere yaradı.

Ağaçlardan başlamak gerekirse,
Akdut resimdede görüldüğü gibi oldukça sağlıklı.

Ayaş'ın dutları gibi Güdül ve Tahtacıörencik'in de dutları son derece özel ve lezzetli, geçen sonbaharda diktiğimiz bu dut fidanı bu yörenin yerel türü. Bildiğimiz akdutlara göre oldukça iri olan bu tür çok lezzetli, umarım kazasız belasız bu ağacı büyütebiliriz. Şimdilik karaçalıların dikenli dalları ile büyük ve küçükbaş hayvanlardan korumayı başarabildik.

Cevizlerde yine bu yörenin yerel cevizlerinden

Bostana bir göz attığımızda Yeşilöz küpe domatesleri olgunlaşmaya başladı, yavaş yavaş kızarmayı bekliyorlar.

Eğer yabani hayvanlar bizden önce davranmazlarsa birkaç hafta içinde domates yemeye başlayabiliriz.

Özellikle eşek baklalarının hepsini küçük siyah böcekler bastı ama yine de meyveleri olgunlaşmış, yakında hasat edilebilir. Siyah böceklerin de bir şekilde uğur böceklerini çektiğini düşünüyorum çünkü uğur böceği nufüsü ciddi şekilde arttı. Acıbaklalarda ise böcek yok, onların meyveleri de olgunlaşıyor.

Patlıcanların gelişimden çok memnun olmamakla birlikte iyi kötü büyüyorlar :) Bazıları nispeten daha iyi gelişti.

Nohutlar oldukça iyi durumda, başta bunları burçakla karıştırdığımız için çıkmadıklarını düşündük ancak taneler olgunlaşınca farkettik.

Turplar da çiçek açtı

Sadece bir adet aynısafa çıkmış yeni farkettik. Belki de yoğun otların arasında ancak bir tane hayatta kalabildi.

Sonuçta biraz zamansız,biraz plansız ve biraz da karışık ekim yapmamıza rağmen toprak bize cömert davrandı. Çok az müdahale etmemize rağmen şimdiye kadar başarılı olduk diyebiliriz. Biraz meşe yaprakları ile örtü, biraz da yabani otları yolarak yolumuza devam ediyoruz.

14 haziran Kardeş Bitkiler Bostanı

2011-06-14T12:37:00.001-07:00

Bu sefer bostan ve ağaçlarımıza çok hızlı bir şekilde göz atabildik, fotoğraf çekme şansımız olmadı.
Domateslerden erken dikilen 2 fide çok iyi durumda, üzerinde henüz yeşil domatesler de mevcut. Diğer sonradan dikilen fideler ise ne iyi ne kötü belki havalardan belki de başka sebeplerden çok çok iyi gelişemediler. Patlıcanlar da zayıf kaldı ama hala ürün alma şansımız var. Biberler de vasat durumda. Aslına bakılırsa 2-3 hafta içinde durum daha da netleşir.
Tabi, Kardeş bitkiler bostanında sebze yetiştirme sürecinde 1-2 defa dışında hiç sulama yapmadığımız (bu süreçte anormal derecede yağmur yağdı), gübre ve hiçbir şekilde kimyasal kullanmadığımız, çapalama ve budama gibi fiziksel müdahalelerde bulunmadığımız göz önüne alınırsa az miktarda da olsa ürün aldığımız takdirde başarılı sayılabiliriz.

Sebzelerimiz için şimdiye tek yaptığımız bitkilerin dibine meşe yaprağı ile malçlama (toprak örtüsü) yapmak oldu.

Önceki yazılarda yayınladığımız fotoğraflarda da görülebileceği gibi karmakarışık bir bostanımız oldu. Yıllarca geleneksel yöntemlerle tarımla uğraşmış çiftçileri oldukça kızdıran bir durum bu. Bir şekilde düzenli,simetrik, yabani otların temizlendiği bir tarlaya alışmış, periyodik olarak budanan, çapalanan sebzelerle yapılan tarımdan çok farklı bir metod uyguladığımızdan bir türlü kafalarına yatmadı.

Eşek baklalarımız bir takım küçük böcekler tarafından istila edildi, tüm çiçekleri yendi sanırım eşek baklalarından tohum alamayacağız. İlginç bir şekilde henüz baklalardaki böcekler diğer sebzelere yayılmadı.

Acıbaklalarımız iyi durumda neredeyse hepsi çiçeklendi, sanırım bizim bostana eşek baklasından daha iyi uyum sağladılar.
Arpalarımızın bir kısmı sarardı birkaç hafta sonra hasat edilebilir.
Turplarımızın çoğu çiçek açtı ve iyi geliştiler.

Kardeş Bitkiler bostanı mayıs 2011

2011-05-31T10:36:00.000-07:00

Tahtacıörencik köyünde sebze yetiştiriciliği ile uğraşan Necati Bey kışın bizden yerel domates tohumu istemişti. Bizde ona daha önceden Yeşilöz ve Güneşköy'den temin ettiğimiz bir miktar yerel domates tohumu verdik. O da bu tohumlardan fide üretip bir de üstüne Tahtacıörencik'in yerel biber ve patlıcan fidelerini de ekleyerek geçen hafta bizlere teslim etti. Aslında bu yaşanan olay yerel tohumların korunup çoğaltılmasının ne kadar önemli olduğunu ortaya koyuyor.

Bu fideleri geçen hafta(22mayıs) Kardeş Bitkiler küçük bostanımıza diktik. Domates, biber ve patlıcan fideleri dikimi yapıldı, damla sulama boruları yeni fidelere göre tekrar ayarlandı. Deneme amaçlı olarak birkaç adet de melez (hybrid) tohumdan üretilen fide de diktik. Sanırım sezon sonunda farkı göreceğiz.

Nisan sonunda ise deneme amaçlı 2 adet yerel Yeşilöz küpe domatesi fidesini bostanımıza dikmiştik. Hatta o zaman köyden bize dikim yapmak için çok erken olduğunu söylemişlerdi ama artık şanstan mı yoksa Yeşilöz küpe domateslerinin dayanıklılığından mı bilinmez ilk diktiğimiz 2 fide oldukça iyi gelişmiş durumda.

Nisan'da dikilen Yeşilöz(Güdül-Ankara) küpe domates fidesi 28 mayıs tarihi itibariyle durumu aşağıdaki resimlerde görülebilir. Neredeyse çiçek açmak üzere

28 mayıs itibariyle Kardeş Bitkiler bostanının (küçük bostan) durumu da aşağıdaki resimde görülebilir. Bakla, burçak ve mürdümüklerin arasına diktiğimiz domates, biber ve patlıcanlar.

Eşek baklası ve üzerindeki uğurböceği. Yararlı böcekleri çekmesi açısından iyi bir seçim gibi :)

Büyük bostan'da Yeşilöz peygamber arpası ve aralarında tohumlarını Ulus'tan aldığımız burçaklar gelişimleri oldukça iyi.

Acıbakla, gelişimleri çok iyi, çoğu çiçek açtı, güçlü bir bitki.

Geçen hafta dikilen fidelerimiz bu sene bahar aylarının aşırı yağışlı geçmesinden dolayı pek susuz kalmadılar ancak gündüz aşırı sıcaklardan dolayı yüzey toprağı çıplak olduğundan aşırı çabuk kuruyor ve toprak çatlıyordu. Bu sebeple bu hafta arazideki meşe ağaçlarının diplerine dökülmüş yaprak, palamut, dalları el arabasıyla taşıyarak fidelerin diplerine sererek malç (mulch) yaptık.

Böylece fidelerin yüzey toprağı nemi daha uzun süre tutacak ve çürüyen yaprak,dal,palamut sapları gibi organik maddeler de toprağı besleyecek, yani yeşil gübre olacak.

Çıplak yüzey (toprak çabuk kuruyor ve çatılyor)

Malçlı yüzey (toprak daha uzun süre nemli kalıyor, bitki kökü sıcaktan daha az etkileniyor)

Güneşköy ve "Bahçemiz 2011" projesine katılım çağrısı

2011-05-31T04:30:00.000-07:00

"Güneşköy nedir, kimdir, neler yapar?". Anlatmak kolay değil, ama deneyeceğim. Anlatmak kolay değil, çünkü Güneşköy ile tanıştığım 2007 baharından bu yana, ve elbette bunun çok öncesinden beri, Güneşköy'ün çalışmalarına sayamayacağım kadar çok insanın katkısı; Güneşköy'ün de bizlere, doğaya ve yaşama sayamayacağım kadar çok katkısı oldu. Güneşköy yalnız Ankara için değil, bütün Türkiye ve hatta bütün dünya için, doğayla uyumlu üretim ve yaşam pratiklerine yönelik katılımcı çalışmaların önde gelen örneklerinden biri oldu.

Kimisi Hisarköy'eki 70 dönümlük arazi üzerinde, kimisi de şehirde, ama hepsi de doğayla uyumlu ve barışçı bir toplum vizyonuna dönük çok sayıda proje, atölye çalışması, üretim, paylaşım ve iletişim gerçekleşti. Bunlar arasında

Bahçemiz Projesi gibi ekolojik tarım çalışmaları,
Biyoyakıt ve Güneş Serası gibi model uygulamalar,
Ekolojik arazi restorasyonu ve ağaçlandırma çalışmaları
Kerpiçten kulübe, saman balyasından ev gibi ekolojik mimari çalışmaları,
Hisarköy'lü çocuklarla atölye çalışmaları, Hisarköy halkıyla ekolojik üretim konusunda bilgilendirme sohbetleri ve köyde organik tarıma geçişinin sağlanması gibi yerele dönük çalışmalar

dışında, Güneşköy'lülerin alt çalışma gruplarının ve tek tek bireylerinin gerçekleştirdiği

Tekel İşçileri eylemine, Anadolu'yu Vermeyeceğiz hareketine verilen destekler,
Toroslar'da ve Anadolu'nun diğer köşelerinde Kültür Köyleri oluşturma çalışmaları,
EDE (Ekolojik Tasarım Eğitimi) çalıştayları,
“Dragon Dreaming” ve Onarıcı Çemberler gibi, ortak niyetli topluluklara yönelik, kolektif çalışma, iletişim ve sorun çözme yöntemlerini teşvik eden çalışmalar,

ve mutlaka burada atlamış olduğum daha birçok girişim gerçekleşti.... Güneşköy'de ve çevresinde doğan, orada filizlenen pek çok fikir ve etkileşim bambaşka yerlerde meyveler verdi: Permakültür çalışma grupları, Ankara ve İstanbul'da EDE iletişim ve çalışma grupları, Kardeş Bitkiler gibi yeni katılımcı ekolojik köy girişimleri... Bir yerden sonra Güneşköy'ün ve Güneşköy'lülerin çalışmalarını anlatmaya çalışmak anlamsız hale geliyor: Tanıyanların iyi bildiği gibi, Güneşköy'ün içinde, yakınında, çevresinde duran pek çok insanın yaşamının her günü yeni yaratımlarla, yeni paylaşımlarla dolu.

Güneşköy'ün bütün bu çalışmaları arasında, 2006 yılından bu yana her yıl (planlama, üretim ve dağıtım aşamalarındaki büyük zorluklara ve zaman zaman sezonun zarar edilerek kapatılmasına karşın), kararlılıkla, inançla, toprağa ve insana duyulan sevgiyle sürdürülen Bahçemiz Projesi'nin çok ayrı bir yeri var. “Bahçemiz”, Buğday Derneği'nin 2005 ve 2006 yıllarında İstanbul Cumhuriyetköy'de gerçekleştirdiği “Bahçe” projesinin, başka bir coğrafyada da olsa devam etmesini sağladı. Her yıl ortalama 80 destekçi ile yürüyen bu proje, ekolojik yaşam çalışmalarında katılımcılığın en güzel örneklerinden biri oldu. Permakültür ilkelerine uygun şekilde, doğal tarım uygulamaları çerçevesinde düzenlenen bostan alanı, Hisarköy'lülerin organik tarıma geçişi için örnek teşkil etti. Proje sayesinde yıllardır Ankara'daki pek çok insan kendisi, aileleri, çocukları için doğal, besleyici, güvenli, sağlıklı gıdalara erişim sağladı. Üretim sezonu boyunca Güneşköy arazisine, bostanımıza düzenlediğimiz toplu ziyaretler sırasında, bizim gibi kent insanları toprağa dokunma, sebze üretim süreçlerini bizzat gözlemleme ve katılma şansı buldu. Güneşköy ziyaretlerimizin nasıl geçtiğiyle ilgili fikir sahibi olmak isteyenler için: Ali Gökmen Hoca'mız kaleminden 2009 Bahçemiz Katılımcı Ziyareti Günlüğü .Bir de tabii, Claire'in blogu.

Güneşköy'le ilgili daha pek çok bilgiyi, blog yazısını ve fotoğrafı http://www.guneskoy.org.tr adresindeki Web sitesinde bulabilirsiniz. Bir de buraya tıklayarak indirebileceğiniz bir broşür var; gerçi tarihi biraz eski (2007) ama, Güneşköy'ün amaçlarını ve çalışma alanlarını özet bir şekilde anlatıyor. Bostandan fotoğraflar da!

Güneşköy'deki çalışmaları izlemek, katılmak, sürecin bir parçası olmak için Güneşköy e-posta iletişim listesine (yahoo group) üye olabilirisiniz: http://health.groups.yahoo.com/group/guneskoy/

Aşağıdaki çağrı metni ile sizleri bir kez daha “Bahçemiz 2011” projesinin katılımcısı destekçisi, parçası olmaya davet ediyoruz! Katılım formunu ise şu adresten indirebilirsiniz:

Güneşköy Bahçemiz 2011 Katılım Formu

Sevgiler,
Ceyhan

===========================================

Sevgili Güneşköy Dostları,

Bahçemiz 2011 başlıyor!

Ailenizi doğal ürünlerle sağlıklı beslemek, doğaya daha az zarar vermek, doğal koşullarda yetiştirilen sebzeleri çiftçiden doğrudan almak, ürünün yetiştiği bahçeyi ziyaret edip çalışmalara katılmak ister misiniz? Bu sorulara cevabınız evet ise sizi Bahçemiz 2011 projesine katılmaya davet ediyoruz!

Bu proje kapsamında, Kırıkkale Hisarköy'deki 75 dönümlük arazimizin 10 dönümlük kısmında ve 108 m2 genişliğinde seramızda, tamamen ekolojik yöntemlerle sebze üretip, Bahçemiz projesine katılacak yaklaşık 80 aileye -size- her hafta dağıtmayı planlıyoruz.

Beş yıldır sürdürmekte olduğumuz Bahçemiz projesinin bu yıla ait kısmı Bahçemiz 2011 çalışmaları başladı. İki yıldır bahçede yeni bir yöntem ile ekim yapıyoruz. Yükseltilmiş yataklar hazırladık ve çok iyi sonuç aldık. Artık toprağı sürmeden ekim yapabiliyoruz.

Bu sene tohumlarımızın büyük bir bölümü geçen seneki bahçemizden ve organik tohum üreticisi Yalova’da Atatürk Bahçe Kültürleri Araştırma Merkezi’nden ve ASGEN firması’ndan geliyor. Ürün yelpazemiz ektedir. Bahçemiz projesi çok küçük boyutlu olmasına rağmen, ülkemizin gıda güvenliği ve köylerimizin sürdürülebilirliği için iyi bir örnek olmuştur. Bu projenin özenle korunması gerektiği kanısındayız.

Geçen yıl haftada 2 gün (Pazartesi/Perşembe günleri) 35 ve 40’ar kutu dağıttık ve neredeyse tüm Ankara’yı dolaştık. Bu durum hem bütçemizi zorladı hem de karbon ayak izimizi arttırdı. Bu nedenle, bu sene yapılacak başvurulardan, grup başvurularına ve aynı adreste veya aynı bölgede toplananlara öncelik vereceğiz. Grupların en az 5 kişilik olması tercih sebebidir.

Dağıtımımız Ankara ili merkezi için geçerlidir ve hafta içi bir gün, verilen adrese yapılacaktır. Başvuru sayısına göre dağıtım planlaması yapılacak ve sizlere bildirilecektir.

Bu sene arazimizde Tarım Bakanlığı’nın desteğiyle başlatılan ‘Güneş Serası’ projesi tamamlanmak üzeredir. Seranın bitmesi durumunda üretimimize destek olacaktır.

Katılım için ekte verilen formu doldurup, ctemurcu@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

Konu ile ilgili her türlü sorunuzu yine ctemurcu@gmail.com adresine yazabilir ya da 0533 211 91 08 nolu telefonu arayabilirsiniz.

Lütfen bu iletiyi ilgilenebileceğini düşündüğünüz arkadaşlarınıza da gönderiniz.

Saygılarımızla,

Ceyhan Temürcü

www.guneskoy.org.tr

EK BİLGİ

1. Bahçemiz projeleri her yıl yeniden başlatılır, daha önce projeye katılmış olsanız bile ekteki formu doldurup katılımınızı yinelemeniz gerekmektedir.

2. Form üzerine diğer beklentileriniz ve düşüncelerinizi de yazabilirsiniz.

3. Destekçi sayısı en fazla seksen kişi olacaktır ve ilk seksen başvuru işleme konacaktır.

4. Formu şimdi doldurmanız ödemeye hemen başlamanız anlamına gelmiyor, ödemeye başlama form üzerindeki seçeneğinize göre gerçekleşecektir.

5. Dilerseniz ödemeyi bir kerede yapabilirsiniz. Ya da belirtilen taksit tutarlarının altında kalmayacak şekilde kendiniz taksitlendirebilirsiniz.

6. Tüm başvuru sahiplerinin e-posta adresleri Güneşköy haberleşme listesine eklenecektir ve proje ile ilgili bilgilendirmeler bu listeden yapılacaktır.

ÜRÜN YELPAZESİ:

No	Ürün	No	Ürün
1	bakla	13	Kıvırcık
2	Balkabağı	14	Lahana
3	Bamya	15	Maydanoz
4	Biber dolma	16	Patates
5	Biber sivri	17	Patlıcan
6	Brokoli	18	Pazı
7	Domates	19	Pırasa
8	Fasulye	20	Roka
9	Salatalık	21	Semizotu
10	Ispanak	22	Soğan
11	Kabak
12	Kavun

"Anadolu'yu Vermeyeceğiz" kampçılarına ziyaret...

2011-05-27T08:12:00.000-07:00

Dün akşam, (26 Mayıs 2011) Kardeş Bitkiler ekibi olarak "Anadolu'yu Vermeyeceğiz" yürüyüşçülerini ziyaret ettik. Yaklaşık 40 gündür yürüyen bu insanlar, derelerinin satılmasına,ellerinden alınmasına,madencilerin yaşam alanlarını talan etmesine, kurulması planlanan nükleer enerji santrallerine ve yasalaşması halinde Anadolu'nun tüm doğasında yıkım etkisi yaratacak olan tabiatı koruma kanununa karşı Anadolu'nun dört bir yanından atları, eşekleri, çocukları ve çadırlarıyla yollara düştüler. Basına da yansıdığı gibi kervanlar Gölbaşı'nda buluşup Ankara'nın içine yürüyeceklerdi ancak polis tarafından yürüyüşün yasal olmadığı gerekçesiyle engellendiler. Direnmeye devam ettiler ve Gölbaşı'nda yaşam alanlarını kurtarana kadar kamp kurmaya karar verdiler. Bir başka grup da Odtü Vişnelik tesislerinde kamp kurdu. Şimdi Anadolu'nun insanları ve diğer tüm canlılarının özgürlüğü için her zamankinden çok desteğe ihtiyaçları var. Kamp yerleri Gölbaşı'nı geçtikten sonraki Starpet benzin istasyonunun tam yanı,diğer grup Odtü Vişnelik tesislerinin içinde meyvelikte.Her iki grubun da desteğe gerçekten ihtiyaçları var, imkanı olan herkes ziyaret etmeli. Daha uzunca bir süre orada olacaklar.

Ayrıntılı bilgi için http://vermeyoz.net/

https://picasaweb.google.com/tahtaci.orencik/Golbasi#
https://picasaweb.google.com/tahtaci.orencik/VISNELIK#

damla sulama sistemi

2011-05-23T14:17:00.000-07:00

Mayıs ayının ortalarında ağaçlarımızı sulamak için damla sulama sistemi kurdurduk. Henüz su şebekesi çektiremediğimiz arazimize 2 tonluk bir depo alıp damla sulama sistemini tüm ağaçları ve bostanımızı da kapsayacak şekilde kurdurduk.Bu sırada kurulumu yapan usta bize sistemin nasıl kurulduğunu da öğretti.

Damla sulama sisteminin ekonomik olmasının yanısıra birçok avantajı var. En önemlisi su israfı olmuyor.İstenilen bitkinin çevresinde borular daire şeklinde bağlanarak sadece istediğiniz bitkiyi sulamanıza imkan sağlıyor. Bunun yanında kullanımı kolay, sulamak için dolaşmak zorunda kalmıyorsunuz, vanayı açtığınızda tüm bitkileriniz aynı anda orantılı olarak sulanmış oluyorsunuz. Vanalar ayarlı olduğu için istediğiniz sıradaki bitkileri daha fazla ya da daha az sulayabiliyorsunuz.

Bu sene, bahar aylarında,ülke genelinde olduğu gibi bizim bölge de normalden fazla soğuk ve yağışlı geçti. Gözlemlerimiz doğrultusunda yeni fidanlarımızın hepsinin sağlıklı olduğunu söyleyebiliriz.
Nemli kalmaları ve ısı değişikliklerinden etkilenmemeleri için diplerine meşe yaprakları ile doldurduk. Özellikle karaçalı ve meşe ağaçlarının diplerinde biriken yaprak, dal, tohumların çürümesi ile bol miktarda organik madde (humus) biriktiğini gözlemiştik. Elimizden geldiğince bu humuslu toprağı da yeni fidanların diplerine sererek yeşil gübre takviyesi yapmayı da ihmal etmedik.Böylece hem malç hem de gübreyi doğal bir yolla elde etmiş olduk.

Aşağıdaki resimde küçük ceviz fidanının çevresinde damla sulama borusu ve meşe yapraklarından oluşan yüzey örtüsü görülebiliyor. Çevresindeki tel örgü ise keçilerden korumak için. Birçok ağacın korumasını karaçalıların dikenli dallarını kullanarak yaptıysak da birkaç ağaç için tel örgü kullandık.

Nesin Vakfı Çiftliği

2011-05-17T09:46:00.000-07:00

http://www.nesinvakfi.org/projeler.php#ciftlik

İletişim: Kamuran Demirkesen

Cep: 0 532 4850938.

E-Posta: kamurandemirkesen@hotmail.com

İstanbul Çatalca ilçesinde bulunan Nesin Vakfı Çiftliği, Nesin vakfı öğrencilerinin doğal beslenmesi ve aynı zamanda doğal hayatı korumaya örnek olmak için Nesin Vakfı tarafından 2002 yılında kurulmuştur. Şu anda 43 çocuğa ve onlarla birlikte yaşayan-çalışan 12 personele bakan çiftliğimizin nam-ı diğer ismi de İnek Cenneti olarak da bilinmektedir.

Çiftliğimizde bulunan 20 büyükbaş, 100 kümes hayvani, 20 koyun-koç ve kuzu Nesin Vakfı ailesini süt, yoğurt, peynir, tereyağı ve yumurtasıyla doğal olarak beslemektedir. 5 dönümlük bahçemizde ise neler yetişmiyor ki; domates, biber, patlıcan, kavun, karpuz, salata, fasulye vb tüm bahçe ürünleri...

Ürünlerimiz tamamen doğal, ilaçsız. Ürünlerimizi hayvanlarımızın bakımında bize yardım eden bir ablamız yapıyor. İstanbul’dan doğa-dostu bir grup gönüllü arkadaş, çiftliğin ve cevizliğin permakültür ilkelerine göre düzenlenmesi ve sürdürülebilir bir sistem kurulması ile ilgili olarak onlarla bizimle birlikte bir proje başlatmış durumda.

Tereyağımızı sütü pişirip, yoğurt gibi mayalayıp yayıkta yayıp yağını alarak yapıyoruz. Fiyatı: 30 TL/kg.

Kaşar peynirimizi yaparken sütü ılıyıncaya kadar ısıtıyoruz, sonra mayalıyoruz. 3 saat sonra süzmeden önce kaynar su ile pişirip torbalıyoruz. 6 saat sonra kesip tuzlayıp paketliyoruz. Kargo dahil fiyatı 30 TL/kg

Beyaz peynirimizi yapmadan önce sütü kaynatıyoruz. Sonra mayalayıp 3 saat sonra süzüyoruz. 6 saat sonra kesip tuzlayıp paketliyoruz. Kargo dahil fiyatı 25 TL/kg

Nisan sonu, Süverikaşı'nda...

2011-05-03T10:06:00.000-07:00

Nisan'ı Mayıs'a bağlayan haftasonu yine arazimizdeydik. Bu sefer kulübeyi temizledik ve iyice düzenledik. Vidalayamadığımız yerleri birkaç çivi takviyesi ile sağlamladık. Arkadaşımız Hakan yeteneğini konuşturup tahta artıklarından küçük raflar yaptı.Nilüfer de kulübeyi iyice temizledi.
Kadın eli değdiği zaman bir başka oluyor :)

Kulübenin çevresindeki meşeleri daha önce Aliihsan,Sevtap,Nilüfer ve Ülkü budamışlardı. Budanan meşeler de diğerleri gibi yapraklanmaya başladı. Umuyoruz ki daha hızlı büyürler ve bize hem gölge de hem rüzgar siperi görevi görürler. Şimdilik boyları 2-2,5metre civarında. Sanırım yaz sonuna doğru farkı göreceğiz.

Fotoğrafa makinamızın pili bitene kadar bitki resimleri çekmeyi de ihmal etmedik.

Kediotu

Aşağıdaki bitkileri çok uğraştım ama tanımlayamadım,bitkiler hakkında çok az bilgi sahibi olduğumdan tanımlamak da oldukça zor oluyor. Bitki uzmanı arkadaşlardan yardım bekliyoruz.
(Ekleme: meyvelitepe'ye çok teşekkürler! Birinci resimdeki Lathyrus leucanthus, ikinci resimdeki Trifolium repens ( beyaz yonca) )

Yaban eriği (prunus divaricata)

Arazimizin küçük yabanıl alanlarında gezinirken karaçalıların arasında keçilerin katliamından kurtulmuş birçok yaban eriği (prunus divaricata) ağacının büyümüş olduğunu farkettik. Biraz çalıları budayınca iyice ortaya çıktılar, boyları 50cm ile 1,5 metre arasında değişiyor. Baharın gelmesi ile çalılardan önce yapraklanmaları onları farketmemizi sağladı.
Bunun dışında birçok alıç (crataegus orientalis) ağacı da yine meşe ve çalıların arasında yaşam mücadelesi veriyordu.

Alıç(crataegus orientalis)

Aşırı sıcağa ve kuraklığa çok dayanıklı olan alıçlar, kötü topraklarda ve resimde de görüleceği gibi yoğun taşlık bölgelerde bile yaşayabiliyorlar.Alıçlar, kendilerini karmaşık-dikenli dalları ve sürgünleri ile korumaya almışlar.Yine de küçükken küçük-büyükbaş hayvanlara yem olma tehlikesi ile karşı karşıyalar.

Arazimizde doğal olarak yetişen bu ağaçların yanısıra kimini fidanlıktan kimini ise dere kenarından ya da köyümüzün muhtarı Necati Bey'den temin ettiğimiz yaklaşık 70 adet fidanı sonbaharda dikmiştik. Görülüyor ki diktiğimiz ağaçların çok büyük bir kısmı tuttu ve birçoğu da yapraklandı.

Dere kenarından Necati Bey ile aldığımız Ayva

Behiçbey fidanlığından aldığımız Dişbudak yapraklı akçağaç (Acer Negundo)

Bostana gelince burçak ve arpalar karışık bir şekilde gelişmeye devam ediyorlar. Bakalım bu karışık ekim nasıl sonuç verecek hepimiz merak ediyoruz. Acıbakla ve eşek baklaları da 10-15cm boyuna ulaştılar. Birkaç hafta önce ektiğimiz nohutlar daha çıkmamış. Turplar da küçük ama yoğun filizlendikleri için nasıl gelişirler kestiremiyoruz. Bir de 2 adet yerel Yeşilöz domatesi (küpe domates) fidesi diktik ve tohum olarak 1-2 gramlık deneme ekimi yaptık.

Tohumdan yetiştirmeye çalıştığımız ağaçlardan akçaağacın çimlendiğinden daha önce bahsetmiştik. Şimdi de atkestanesi ağacları filizlenmiş ve oldukça iyi gelişmişler boyları 10cm'e ulaşmış. Bakalım bu ağaçlarımızı yaşatabilecekmiyiz.

Şimdilerde hepimiz yoğun bir şekilde arazimize su çektirmek için faaliyetlere başladık, Tüm olasılıkları değerlendiriyoruz ve havalar ısınmadan bir sulama sistemi kurmayı planlıyoruz. En kötü ihtimalle depo ile damla sulama sistemi kurmaya çalışacağız. Su işini hallettikten sonra hızla ağaç ve bostanlarımızı çitle korumaya alacağız. Bu zamana kadar karaçalı korumalarının etkili olmasını umuyoruz.

Doğal Besin Bilinçli Beslenme grubunun son toplu siparişinde Tahtacıörencik köyü ürünlerine sumak, kekik ve üzüm pekmezi gibi yeni ürünleri de dahil ettik. Sumaklar, bu bölgenin sulak kesimlerinde doğal olarak yetişen derici sumağı ağacından toplanıp öğütülerek elde ediliyor. Yapılışı ile ilgili daha detaylı bilgi edinmeye çalışacağız. Kekikler ise dağdan toplanıyor. Bu tip yabani meyve,yemiş ve baharatların tanıtılması şehirde talep eden insanlara ulaşması ve kullanılması çok önemli. Böylece doğal olarak yetişen bu türler, toplanıp işlenmesi ile gelir kaynağı olacak, dolayısıyla doğal-yerel türlerin korunması da mümkün olacak.

24 Nisan - Süverkaşı'nda biyolojik çeşitlilik

2011-04-28T08:59:00.000-07:00

Bu kez az söz, çok fotoğraf....
24 Nisan'da arazimiz sınırları içinde tespit ettiğimiz bitkilerin ve birkaç mantar ve böceğin fotoğrafları var aşağıda. Tanıdıklarımızın ya da sonradan teşhis ettiklerimizin altına isimlerini de yazdık... İyi seyirler...

OTSU BİTKİLER

Otsu Bitki 1a- ?İğnelik (?Erodium ciconium)

Otsu Bitki 1b

Otsu Bitki 2a -Hieracium Murorum


Otsu Bitki 2b

Otsu Bitki 3

Otsu Bitki 4a - Kuzu gevreği (Valerianella coronata)


Otsu Bitki 4b

Otsu Bitki 5a - yoğurtotu/yapışkanotu (Galium aparine)

Otsu Bitki 5b

Otsu bitki 6 - Geranium?

Otsu Bitki 7 ?Arnebia decumbens/?Alkanna orientalis/

Otsu bitki 8 - Ballıbaba (Lamium ?amplexicaule)

Otsu Bitki 9a - Kanaryaotu (Senecio ?vulgaris/vernalis)

Otsu Bitki 9b

Otsu Bitki 10 - Unutmabeni (Myosotis ?ramosissima)

Otsu Bitki 11 - Alyssum strigosum

Otsu Bitki 12

Otsu Bitki 13a

Otsu Bitki 13b

Otsu Bitki 14 - Kazteresi (Arabis nova)

Otsu Bitki 15

Otsu Bitki 16 (ya da 11b) - ?Kuduzotu ?Alyssum minus var. micranathum

Otsu Bitki 17a - Cezayir menekşesi (Vinca ?herbacea/minor)

Otsu Bitki 17b

Otsu Bitki 17c

Otsu Bitki 18a - Kır menekşesi (Viola arvensis)

Otsu Bitki 18b

Otsu Bitki 19a - Arap sümbülü/Misk soğanı (Muscari racemosum / neglectum)

Otsu Bitki 19b

Otsu Bitki 20a - Kediotu (Valeriana Diosciridis)

Otsu Bitki 20b

Otsu Bitki 20c

Otsu Bitki 21 - Kurt soğanı/Tükürükotu (Ornithogalum ?oligophyllum)

Otsu Bitki 22a - Karahindiba (Taraxacum ?Oficinalis)

Otsu Bitki 22b

Otsu Bitki 23a - Şahtere (Fumaria ?officinalis)

Otsu Bitki 23b

Otsu Bitki 24 - ?Sütleğen (?Euphorbia nicaeensis subsp. glareosa var. lasiocarpa)

Otsu Bitki 25a Mancar (Arum dioscorides)

Otsu Bitki 25b

Otsu Bitki 25c

Otsu Bitki 26a

Otsu Bitki 26b

Otsu Bitki 27a Boruk (Yabani yasemin)

Otsu Bitki 27b

Otsu Bitki 28

Otsu Bitki 29

Otsu Bitki 30


Otsu Bitki 31

Otsu Bitki 32

Otsu Bitki 33

Otsu Bitki 34 - Larythus aphaca

Otsu Bitki 35

Otsu Bitki 36 - Sığırkuyruğu (Verbascum ...)

Otsu Bitki 37 - Yonca, Tüylü (?Trifolium repens)

Otsu Bitki 38

Otsu Bitki 39 - Clypeola jonthlaspi

Otsu Bitki 40

Otsu Bitki 41 - Gelincik ?(Papaver)

Otsu Bitki 42 - Acı Yavşan/Topal Pelin (Teucrium polium)

Otsu Bitki 43 - ?Üçgül Yonca, Tüysüz (Trifolium ...)

Otsu Bitki 44

Otsu Bitki 45

Otsu Bitki 46

ODUNSU BİTKİLER (Ağaç ve çalılar)

Odunsu Bitki 1a - Meşe (Quercus ...)

Odunsu Bitki 1b

Odunsu Bitki 2 - Kuşburnu (Rosa ?canina/rubiginosa)

MANTARLAR


Mantar 1a - küçük bir şeydi

Mantar 1b - küçük bir şeydi

BÖCEKLER


Böcek 1 - Bi örümcek

Böcek 2 - Bi çeşit sinek (kapkarasinek)

Böcek 2- Salyangoz (yenir mi ki?)

Süverikaşı ve Tahtacıörencik'te: Mart ile Nisan başı arası

2011-04-11T11:45:00.000-07:00

Mart ayı gelişmeleri

Şubat sonunda güç bela çatının büyük bir kısmını kapatarak ortadaki boşluktan yağmur girmemesi için naylonla kapatmıştık. 6 Mart Pazar günü Ülkü, Mehmet, Tolga ve Murat çatıyı kapatmak, izolasyonu tamamlamak için yine Süverikaşı'ndalardı. Çatı havalandırması macunlandı ve yat verniği ile kaplandı. Böylece kulübemiz de tamamlanmış oldu. Hemen sonraki hafta da yoğun kar yağışı başladı ve tabi hiçbirimiz araziye gidemedik.

18 mart Cuma günü ben (Cemal) 2 gece kalmak üzere kulübemize gittim. Yalnız olmama rağmen iyi vakit geçirdim denilebilir. Kulübe izolasyonu da iyiydi çok fazla üşümedim. Küçük de olsa bir kapalı alanın ne kadar önemli olduğunu farkettim. Çok fazla yağmur yağdı tavandaki kontrplakların nemlenmesi dışında içeri hiç su sızmadı. Kaldığım ilk akşam kulübenin biraz ilerisinde kurt görmem de günün süprizi oldu. Kurt, beni görür görmez kaçtı, tabi ben de onu görünce kaçtım :)

Pazar gününe kadar meşelerin budanması ve karaçalılar ile diktiğimiz ağaçların korunma işleri ile ilgilendim. Her kim bizi ziyaret etti ise karaçalılar ile yaptığımız korumayı pek beğenmediler. Keçilerin ve sığırların bu dikenden kaleleri kolayca yıkabileceğini söylediler. Bazıları ise çok yoğun karaçalı öbeklerine yakın olması sebebiyle neredeyse ölümsüz sayılabilir. Yazın sonunda ağaçlarımızın ne durumda olduğunu göreceğiz. Biz her ihtimale karşı ağaçlandırdığımız bölge, kulübe ve bostan dahil dikensiz tel ile çevirmeyi düşünüyoruz. Oranın yerlileri hayvanlarını iyi tanıyorlar, özellikle karakeçilerin 2 metre zıplayabileceğini iddia ediyorlar, karşı köyün çoban “bizim buralarda keçilere şeytan derler, onlardan herşey beklenir” diyerek keçileri efsaneleştirdi. Keçilerin bitki ve ağaçlara ciddi zararlar verdiklerini dünyanın birçok yerinde ekolojik sorunlara yer açtığını duymuştum ama bu kadarını da asla tahmin etmezdim. En çok enerjimizi harcayacağımız işlerden biri de ağaç ve bitkilerimizi bu yetenekli hayvanlardan korumak olacak sanırım. Aşağıdaki resimde, Nilüferin kucağındaki oğlaklar çobanın dediğine göre birkaç saat önce doğmuş.

20 Mart Pazar günü Ceyhan, Tolga, Ülkü ve Nilüfer geldiler. Ancak gelirken arabanın bir taşın üstünden geçerken benzin deposunun yarılması bizi biraz üzdü. Neyse ki muhtarımızın oğlu İbrahim imdadımıza yetişti arabanın kaldığı yerden onları aldı. Böylece Pazar günkü planlarımız da aksadı tabi ki. Ama bu Ceyhan'ı yıldırmadı ve Pazar gecesi köyde kalma planını iptal etmedi. O gece Tahtacıörencik, Dereli ve Doğançalı köylerinde, Süvari Çayı üzerinde yapılması planlanan Hidroelektrik Santral’in (HES) bölgenin doğası ve yerel halkın su ve geçim kaynakları üzerinde yaratacağı tahribat üzerine bilgilendirme yaptı. Akşam geç saatte de Tahtacıörencik köy kahvesinde “Anadolu'nun İsyanı” belgeseli izlendi. Santralle ilgili yerel halkın hiç bilgilendirilmemesi ve köylünün deyimiyle “her kafadan bir ses çıkması” onları bir hayli tedirgin etmiş. Köyün muhtarı DSİ'ye ve diğe ilgili kurumlara dilekçe verdi. Gelecekte doğal güzelliklerle dolu bu yörenin ve insanların geçim kaynaklarının korunması için elimizden geleni yapacağız. Aşağıda baraj ve santral yapımının planlandığı dereden bir fotoğraf görebilirsiniz.

Ekibin bir kısmı araba tamiri ile uğraştığı için bostanda çalışmak için pek zamanımız ve enerjimiz kalmamıştı. Biz de burçak, fiğ, bakla, acıbakla tohumlarını tüm bostana serptik. Az miktarda maydanoz, tere, aynısafha tohumlarını da toprakla buluşturduk. Şansımız vardı ki biz gitmeden şiddetli bir yağmur başladı. Böylece gömülmeyen tohumlarımızın çimlenme şansı da artmış oldu. Köyün sebzecilerinden Necati Bey bizden fide yapıp çoğaltmak üzere yerel domates tohumlarından istedi. Biz de Yeşilöz'den geçen senelerde temin edip çoğalttığımız küpe domates ve Güneşköy'den temin ettiğimiz birkaç tür domates tohumunu verdik. Bu Bu belki Tahtacıörencik'te yerel tohumların yeniden canlanması için önemli bir gelişme olabilir. Yakın zamanda bize fide üretip verecek, belki arazimizdeki su sorununu halledebilirsek çok güzel domates tohumları yetiştirebiliriz.

Akşamı dönüşte köye uğrayıp yumurta ve süt aldık. Tahtacıörencik köyünün yumurta ve süt ürünleri çok doğal ve lezzetli oluyor. Hayvanlar serbest geziniyorlar ve doğal yemlerle besleniyolar.

Özellikle köy yumurtasını genelde kendi ihtiyaçları için ürettiklerinden bazan bulması zor olabiliyor ama en azından birkaç koli çıkartabiliyorlar. Süt ve süt ürünleri için ise önceden aradığımızda temin edebiliyoruz.

1 Nisan 2011

1 Nisan arazi ziyaretimizde artık Tahtacıörencik'e geç de olsa baharın geldiğini fark ettik. Diktiğimiz ağaçlar tomurcuklanmış, ufak tefek yeşillenmeler başlamıştı. Bu sefer arazi ziyaretimizi kısa tuttuk çünkü Doğal Besin Bilinçli Beslenme grubuna doğal besi eti, yumurta, süt ve tereyağı tedarik etmek gibi bir görevimiz vardı. Yine de küçük bir kontrol yapmamıza yetecek zaman vardı.

20 mart pazar günü serptiğimiz tohumlar yavaş yavaş çimlenmeye başlamıştı. Kendini ilk gösteren baklalar olmuştu:

Bunun dışında sonbaharda ektiğimiz burçak ve peygamber arpaları gelişmeye devam ediyor. Her ne kadar çok karışık ve düzensiz bir ekim yapmış olsak da bu ilk sefer olduğu için çok da problem değil. Önemli olan burçak, arpa ve baklagillerin toprağı zenginleştirme özelliğinden yararlanmak.

İşte burçak ve arpaların son durumu:

Bir başka güzel gelişme ise geçen sonbahar ektiğimiz akçağaç tohumlarının çimlenmesi oldu. Önümüzdeki senelerde tohumdan ağaç yetiştirme ile daha hızlı ve etkin ağaçlandırma yapabiliriz.

Fidan olarak dikmenin avantajlarından biri gövdesi sağlam 1-2 yaşında ağaçlar dikme olanağı sağlaması, fakat çukur açma,dikme işleri ciddi zaman alıyor. Tohumdan yetiştirmede ise daha sağlıklı ve daha az işgücü gerektiriyor. Bir de Panos'un doğal tarım semineri notlarından okuduğum kadarıyla ağaçlar tohumdan yetiştiğinde bulundukları çevreye daha kolay adapte oluyor ve daha sağlıklı oluyorlar. Aradaki farkı gözlerimizle görmek için sanırım 5-10 sene beklemek durumundayız :)

Yeri gelmişken "mancar"lardan da bahsetmeden edemeyeceğim. Mancar (her bölgede farklı bir ota mancar denebiliyor, buradaki Arum dioscorides) bu bölgede yerel halkın oldukça sevdiği ve sık sık topladığı bitkilerden biri. Aşağıdaki resimde de belki farkedilebilir çalıların altında çok zor erişilebilir yerlerde yetişiyor. Detaylı bilgi ve resim aşağıda...

http://www.sarahmelamed.com/2009/02/wild-poisonous-plants-for-dinner/

Tahtacıörencik Köyü: HES planı mı, ekolojik gelişim planı mı?

Yakın zaman önce, bütün Anadolu derelerinin üzerine kabus gibi çöken nehir tipi hidroelektrik santral (HES) projelerinden birinin de Süvari Çayı üzerinde olduğunu öğrendik. O günden beri yerel halkı bilgilendirme çalışmalarına başladık. Çayın kıyısındaki 3 köyün (Tahtacıörencik, yukarıda Doğançalı, daha yukarıda Dereli) önde gelenleriyle görüştük. Onlara ve Tahtacıörencik kahve ahalisine projeksiyonla şu kısa belgeseli izlettirdik (20 dakikanızı ayırıp izlemenizi öneririz): http://vimeo.com/19937849

Bu konuyu ayrıca Kaymakamlık Yazı İşleri Müdürü ile, İlçe Özel İdaresi Müdürü ile ve AKP İlçe Başkanı ile de görüştük. Hazin olan o ki Süvari Çayı’nın suyunun bir şirkete satıldığı (teknik olarak, 49 yıllığına kiralandığı) konusunda bu makamların hiçbirine haber verilmemiş. Şimdi Çay kenarında zemin etüdü çalışmaları var, ama bunu kim neden yapıyor bilen yok. Biz bu noktada yerel halkla birlikte olmaya devam edeceğiz, sonuçta onlar nasıl isterse öyle olacak. Köydeki insanlar kendilerine yetecek kadar ekonomik güce kavuşurlarsa (DBB üyelerinin doğal tarım ve hayvancılık ürünlerine talip olması, ekolojik yaşam turları vb. bu noktada onlara katkı sağlayacaktır) köylerine ve doğalarına sahip çıkmaları, bunların yağmalanmasına karşı direnmeleri daha kolay olacaktır.

Bu amaçla, Tahtacıörencik Doğal Ürün Kolektifi olarak köyden doğal ürün teminini kolaylaştırmanın yollarını arıyoruz. Sonuçta bizim Tahtacıörencik köyündeki amacımız yalnızca orada bir yaşam alanı kurmak değil, bundan da önemlisi, köyün ve çevre köylerin doğal yapısının, sosyal dokusunun, geç,m kaynaklarının korunmasına katkı sağlamak. “Doğal Besin, Bilinçli Beslenme” grubunun doğal ürün siparişleri bu yönden çok önemli işlev görüyor. Bunun dışında, köydeki üretici arkadaşları ilaçsız ve suyu tutumlu kullanan tarım yöntemlerine teşvik ediyoruz. 20 Mart Pazar günü köyün sebzecilerine 5-6 çeşit yerli domates tohumu dağıttık. Artı Yaşam ile birlikte başlattığımız Çocuk ve Doğa gezilerinin önemli bir bölümünü de oraya yönlendiriyoruz: Bu da Tahtacıörencik ve çevredeki köyler için önemli bir adım. Bu ve benzeri geziler sayesinde köydeki üretici arkadaşlarla birebir tanışma ve doğrudan ürün edinme fırsatı bulacağız. (Geziler öncelikle çocuklu ailelere yönelik olsa da herkesin katılımına açık olacak; bkz. www.cocukvedoga.com).

Şubat 2011 Süverikaşı'nda bir kulübe yapımı

2011-02-23T06:49:00.001-08:00

Uzun zamandır arazimizi ziyaret ettiğimizde bir kapalı alan ihtiyacı hissediyorduk. Kışa girmeden bitmeyen taş evimiz (uzun vadede köy kahvesi) de moralimizi bozmuştu. Bu noktada ahşaptan küçük bir yapı inşa etmenin ilk aşamada bizim açımızdan daha kolay ve ekonomik olacağında hemfikir olduk. Toplantılar yaptık, enine boyuna düşündük ve en sonunda 2,50cmx3,75cm ebatlarında bir ahşap kulübe yapmayı kararlaştırdık. Bu küçük kulübe gelecekte çiftçi kulübesi olarak kullanılacak, kısa ve orta vadede ise bize barınak görevi görecekti.

Süreci baştan sona yönlendiren, izleyen, katkı sunan Evren planları, çizimleri yaptı, ahşaplar satın alındı ve Siteler'de bir marangozhanede çizimlerine göre kesildi.

19 ve 20 Ocak çarşamba günü Ceyhan ve Cemal 2 adet beton ayağı araziye götürdüler. Yalnızca iki kişi oldukları için ancak 1 adet çukur kazabildiler. Demir çubuklara ip gerip kulübenin yerini tayin ettiler.

Hava durumu ve yeterli işgücü olmadığından bir sonraki ziyaret 12 Şubat'ta gerçekleşti. Ülkü, Murat, Mehmet, Tolga, Evren, Nurhayat, Çetin, Volkan, Eren ve Alixan'dan oluşan ekip müthiş bir iş çıkardı, Dostlarımız Taner ve Ugur' un malzemelerin alımı ve araziye taşınması konularında lojistik destekleri ile karkaslar ve malzemeler araziye taşındı. Drenaj çukurları ve 5 adet beton ayak çukurları kazılıp, her biri 90 kilo ağırlığındaki 6 beton ayakları çukurlarına yerleştirildi ve temel tamamladı. Ardından yapının ayakları beton ayaklarla birleştirildi ve zemin karkaslarına plywoodlar monte edilerek içleri izolasyon malzemesi ile dolduruldu (İzolasyon malzemesi olarak cellubor kullanıldı). Drenaj boruları yerleştirildi.

12 şubat'a ait bazı fotoğraflar:

Günün sonunda temel ve subasman şu şekilde idi.

19 Şubat tarihinde Ülkü, Cemal, Ceyhan, Evren, Hakan, Mehmet, Nurhayat, Tolga ve Ekrem'den oluşan ekip yine müthiş bir iş çıkardı ve evin karkaslarını monte ederek dış cephe plywoodlarını kapladı. Belki de tek aksaklık pencerenin küçük yapılması idi.

Fotoğraflarda da görüldüğü gibi kısa zamanda çok büyük yol katedildi. Herkes müthiş bir uyum içerisinde çalıştı. Bir yandan karkaslar çakılırken bir yandan da pencere ölçüsüne göre kontrplaklar kesildi, çatıda çalışmak için merdiven yapıldı. Playwoodlarda pencere ve kapı yerleri dekopaj ile kesildi. 3 adet matkap jeneratörden alınan enerji ile çalıştırıldı. Çok benzin yakan eski tip jeneratör benzin bitmeye yakın bize zor anlar yaşattı.

Bu hengamede mangal yakıp ekmek arası sucuk yapmayı da ihmal etmedik.

20 şubat günü ekipten geriye çok az kişi kalmıştı. Ankara dışında olanlar kervanına bir de yorgun olanlar eklenince Ülkü,Nurhayat,Evren ve Tolga'dan oluşan 4 kişi tekrar işbaşı yaptı. Çatıya konmak üzere kontrplaklar kesildi, hazırlandı. Yine çatı makasları için plywoodların ölçüsü alındı, dekopaj ile kesildi. Öğleden sonra ekibe Halil, Taylan, MehmetAli, Devrim, Oktay da katıldı, çatı makasları takıldı, plywoodlar kesildi ve kaplandı, makaslar ve iç cephe kalasları birleştirildi, beton ayaklarda ankraj yerleri açıldı, eksik vidalar çakıldı, kapı sövesi oturtuldu, plywoodların hava koşullarından zarar görmemesi icin yapı içerisine taşınması işlemi yapıldı, plywoodlar yüzünden kapı sövesine takılamadı, haftaya kaldı.
Önümüzdeki hafta artık çatıyı kapatıp, kiremitleri de koyarak bu işi bitirmek istiyoruz. Çatı kapalı olmadığından yapıyı naylon ile örttük ancak yırtık naylondan malzemelerin su alması da bizi endişelendiriyor

26 Şubat 2011 cumartesi günü Alixan Cemal Evren Hakan Murat Mehmet Nilüfer Nurhayat Sevtap Ülkü arazide idik. Aral hastalanmıştı Ceyhan ve Nihal maalesef katılamadılar.

Çatı yapımına başlandı, ve gün sonunda tavan+çatı, pencere kapı kaba hatlari ile bitmişti... Gelecek seferler için pencere izolasyonu kapının montajının tamamlanması ankrajlar, kremit, havalandırma vs gibi ince işler kaldı..

Gün sonunda ekip mutlu bir yüzle ayrıldı.

FOTOĞRAFLAR

https://picasaweb.google.com/tahtaci.orencik/KlubeYapimi#
https://picasaweb.google.com/tahtaci.orencik/1920Subat2011KlubeDevam#

https://picasaweb.google.com/tahtaci.orencik/26february2011#

VİDEOLAR

videolarımızı izlemek icin;

http://www.youtube.com/user/tahtaciorencik

18 Aralık Cumartesi arazi ziyaretimiz

2010-12-27T07:01:00.000-08:00

18 Aralık cumartesi günü yine arazimizi ziyarete gittik. Yarıda kalan taş ev ( köy kahvesi) inşaatını bir dostumuza gösterdik ve ortaya çıkan işi açıkçası pek beğenmedi. Bizim de pek içimize sinmemişti, bu da bize bir tecrübe oldu, aramızda bu konuyu değerlendirdik. Öncelikle gittiğimizde başımızı sokacak küçük bir kulübe yapmaya karar verdik. Bahar gelince yarım kalan taş evi ahşap sütunlarla destekleyip köy kahvemizi bitirmeyi planlıyoruz.

Bizim için diğer önemli konu ise fidan dikimi idi, aslında bu konuda ciddi gelişmeler kaydettik ve bu hengamede belirlediğimiz yerlere en az 50 adet fidan diktik. Bunların arasında muhtarımız Necati Amca’dan aldıklarımızın dışında Behiçbey devlet fidanlığından satın aldığımız akçaağaç, iğde, gladiçya, ıhlamur, dişbudak, ağaçhatmi ve yalancı akasya fidanlarını da diktik. Fidanlarımızın tutması halinde bitki çeşitliliğini de arttırmış olacağız.

Aşağıdaki resimde de karaçalılarla korumaya aldığımız fidanlar doğal olarak görünmüyor :) Demekki yeterince iyi korumaya almışız.

Yeni diktiğimiz 5-10 fidanı daha bu yolla korumaya almamız gerekir. Bir sonraki ziyaretimizde bunlar için de dikenden kaleler inşa edeceğiz.

Aşağıdaki resimde yaklaşık bir ay önce diktiğimiz yeni dünya fidanı görülüyor, karaçalı ile korumaya alamamıza rağmen halen keçiler yememiş.

Bostanlarımızda da durum iyi görünüyor, aşağıdaki resimlerde Yeşilöz’de Keleş Dayı’nın bahçesinden bu yaz hasat ettiğimiz peygamber arpasının son durumu görülüyor.

Biraz seyrek ektiğimiz de ortada, zaten elimizdeki tohumlar da çok fazla değildi. Büyük bostandaki arpaları büyümeye bırakıp, küçük bostandaki burçakları biçtikten sonra mevsimlik sebzeleri baharda ekmeye başlayabiliriz.

Daha yapacak çok işimiz var, yavaş ama emin adımlarla yolumuza devam ediyoruz. Diktiğimiz fidanların büyümesi ve bostanlarımızın istediğimiz hale gelmesi doğal olarak zaman alacaktır.

(Cemal'den)

(Yeni Başlayan) Tahtacıörencik Serüvenimiz - Ekim-Kasım arası

2010-11-16T07:02:00.000-08:00

Kardeş Bitkiler ekibi olarak son altı-sekiz aydır oldukça hareketliyiz. Özellikle Güdül’ün Tahtacıörencik Köyü'ndeki arazimizi edindiğimizden bu yana gerçek bir topluluk olma yolunda epey yol kat ettik. Kendini eko-komünal bir topluluk olarak tanımlayan çekirdek bir grup olduk. İnsanın insanla ve insanın doğayla yakın, uyumlu ve sürdürülebilir ilişkiler içinde olabileceğine inanan, bu amaç doğrultusunda çalışan bir grup insanız. Arazimiz üzerinde bir ekolojik yerleşim oluşturma çalışmalarına yavaştan da olsa başladık. Ufkumuz kendi müstakbel yaşam alanımızla sınırlı değil. Köyümüzde ve Türkiye'nin diğer bölgelerinde doğa-dostu, temiz üzerim yapan çiftçilerle dayanışma halindeyiz. Emeği ve doğayı sömüren, kötüye kullanan egemen yapılara inat; özgür, tahakkümsüz, mülkiyetsiz bir topluluk yaşamı oluşturmayı; insan ile doğa arasındaki anlamsız mesafenin kapanmasına hizmet eden bir yaşam alanı kurmayı hedefliyoruz. Bu süreçte genel çerçevemizi, hedeflerimizi ve ilkesel yaklaşımlarımızı netleştirmek için toplantılar yaptık, hafta sonları ise çoğunlukla arazimizi ziyaret ettik. Süreç kimi zaman duraklamalar olsa da devam ediyor.

Tahtacıörencik köyü endüstriyel ve zirai kirleticilerin neredeyse hiç bulunmadığı, küçük ölçekte doğal tarım ve hayvancılık yapılan bir yer. İnekler serbest otlatılıyor, aileler çoğunlukla kendi ihtiyaçları için ilaçsız-hormonsuz tarım yapıyorlar. Bu sevimli ve tertemiz orman köyünü ekolojik üretime teşvik etmek niyetindeyiz.

Geçtiğimiz aylarda “Doğal Besin, Bilinçli Beslenme” toplu sipariş organizasyonlarında etkin bir rol üstlendik. Kardeşlerimizden Ali İhsan’ın Ayrancı’daki mekanını kullanarak Ekim ayında iki kez toplu sipariş organizasyonu yaptık. Gerçi sonrasında enerjimiz ve zamanımız elvermediği için DBB organizasyonlarına son vermemiz gerekti, fakat DBB grubu doğal besinlere ulaşmak yönünde çözümlerini üretmeye devam ediyor. Bu süreçte Kardeş Bitkiler ekoköy çalışmalarımızı kısmen de olsa finanse edebilmek için üretim faaliyetlerimize devam ettik: Aynısafa merhemi, kış iksiri ve atkestanesi yağı dışında bu kez tam tahıl çerezi, tam tahıl bisküvisi, tam tahıl bazlaması ve alıç marmelatı da ürettik. Ayrıca Tahtacı köyündeki üretici arkadaşlarımızdan Arif Bey’in ballarını ve köyün tavuklarından gelen 3 koli yumurtayı “bilinçli beslenen” dostlarımıza ulaştırdık. Umuyoruz ki bunlar gelecekteki “doğal üretim/aracısız satış” ve hatta “parasız bir dünyada dayanışma, paylaşım ve takas” düşlerimizin bugünden atılmış temelleri olacaklar.

Aslında yeni aldığımız arazimizde fazlasıyla taş ev yapımına odaklandığımız için ekim-dikim işlerine çok fazla yoğunluk veremedik. Bize yardımcı olan muhtar Necati Abi’nin işlerinin çıkması sonucu taş ev (uzun vadede; "köy kahvesi") yapımı yarıda kaldı,biraz hevesimiz kursağımızda kaldı ise de olsun bahara bitsin, geç olsun güç olmasın diyoruz.

Aşağıda taş evin son halini görüyorsunuz:

Taş evin hemen altındaki düzlük alanı küçük bostan olmasına karar verdik. Resimde de bir kısmı görülebiliyor. Bu alanın bitimindeki taşlık karaçalıların bulunduğu ince alanın aşağısında daha büyük bir düzlük alan var. Bu alanın da büyük bostan olmasına karar verdik. Bu iki bostanın arasına kuşburnu, karamuk gibi kısa çalıları dikmeyi düşündük ve bu alana kuşburnu tohumları ektik. Kuşburnunun tohumdan çimlenmesinin zor olduğu konusunda yabanıl meyveler fidanlığı dokümanından bilgi almıştık, bu konuyu da deneyip görmüş olacağız. Bir süre sonra iki bostan arasındaki alanı daha dikkatli incelediğimizde burada zaten bir kuşburnu bulunduğunu fark ettik. :) bunun dışında arazimizin sınırlarında yalnızca bir adet daha kuşburnu var. Hemen bu ikisini de koruma altına aldık :). Karaçalılar tarafından boğulmak üzerelerdi.

Arazide karaçalı ve meşe ağaçlarından başka ağaç yok gibi bir şey, olabildiğince çeşitliliği arttırmalıyız.

Aşağıda bostanların arasındaki kuşburnunun resmi var, çevresindeki karaçalıları kestikten sonra daha hızlı büyüyeceğini tahmin ediyorum, göreceğiz.

Arazide çok yoğun olarak karaçalı bulunuyor. Bunları yeni diktiğimiz fidanları keçilerden korumak için kullandık. Aşağıda muhtar Necati Abi’nin bize verdiği nar fidanının resmi var, çevresini kestiğimiz karaçalıların dalları ile kapattık, dalları da taşlarla sağlamlayarak korumaya aldık, Necati Abi bu yöntemin işe yarayacağını düşünüyor, genelde köyde diktikleri ağaçları onlar da bu şekilde korumaya alıyorlarmış.

Bunların dışında yine Necati Abi’nin dere kenarından bulup kopardığı fidanları diktik. Erik, ayva, vişne ve sumak bunlardan bazıları, bu fidanlar büyük ağaçların gölgesinde çok kapalı bir alanda yetişmişler, Necati Abi’nin ilginç bir yöntemi var, fidanı tutup çekiyor kökünün bir kısmı kopmuş oluyor ama bu yöntemle daha önce tuttuğunu söyledi, biz de bunları diktik umarım tutarlar. Aşağıda bir örnek, yine karaçalılarla korunmaya alındı.

Tahtacıörencik’te traktörü olan bazı kişilerden bostan olarak belirlediğimiz alanları sürmelerini rica etmiştik, sağolsunlar sürmüşler. Biz de bugün Nilüfer ile geçen sene Keleş Dayı’nın bahçesinden topladığımız peyamber arpası ve burçak tohumlarını ekmek için arazimize geldik. Toprak çok killi dolayısıyla sert, bizi epey uğraştırdı ama sonuçta büyük bir alana tohumları ekmeyi başardık, nasıl olacağını büyük bir heyecanla bekliyorum. Aşağıda sürülü alan ve ekim çalışmaları ile ilgili fotoğrafları ekledim.

Küçükbostana burçak, büyük bostana ise peygamber arpası ektik. Çünkü küçük bostandaki burçakları baharda kesip çeşitli sebzeler ekmeyi düşünüyoruz. Peygamber arpalarını ise hem tohumluk hem de farklı alanlarda kullanmak üzere ayıracağız.

Nisan ile Haziran'ın arasında, Karacahasan'da

2010-06-14T15:15:00.000-07:00

Talat Bey'in Karacahasan'daki doğal tarım ve meyve bahçesindeki gelişmelerle karşınızdayız. Aslında size Talat Bey'in bahçesinde yaptığı işleri, bütünüyle doğal bir sisteme geçmekteki azmini ve başarısını anlatmamız gerek. Bir de Hüseyin Genç dostumuzun Doğanbey ve Tatlıpınar'daki doğal tarım yöntemlerini. Ama şimdilik bunları daha sonraya bırakalım.

10 Nisan Cumartesi günü Karacahasan'daydık. Talat Bey ve ben çıkıp 15-20 civarında kavak kütüğü ile döndük. Daha önceden matkapla delip havuza atmış olduğumuz meşe ve gürgen kütüklerini, Tolga'nın maharet ve gayretiyle dibi görünmeyen havuzun dibinden çıkardık. Delikleri yine mantar miselleriyle doldurduk. Kütüklerin bir kısmını ve yeni gelen kavakları ise suda bekletmeden delip hemen doldurduk. O gün bahçede sıkı bir ekip çalışması vardı: Kütükler için bahçede iki ayrı gölge alana karıklar açtık, kütükleri oralara sapladık. Suda beklettiklerimizi üst kısma, bekletmeden aşıladıklarımızı da alt kısma koyduk.

O gün evin yakınındaki küçük bostan alanına da ekim yaptık. Çepeçevre mısır, önden arkaya doğru dereotu (Alp kardeşimizin ablasından), su teresi (Zaskia'dan, Almanya'dan, organik), ıspanak (Hamiyet'in sevgili annesinden), maydanoz (Güneşköyden), pazı (Ordu kökenli olsa gerek), 3 sıra karaca soğan (İmece'nin geçen seneden bağışı) ve 2 sıra marul (Keleş Dayı'nın bahçesinden). Büyük bostanın geniş sırasına ise dereotu ve aralarına marul ektik.

20 Nisan Salı günü yine Balaban vadisindeydik. Güneşköy'deki deneme bahçesinin başbahçıvanı Alper ile buluştuk ve Güneşköy'e yollandık. Sebebi: Zaman kıtlığından dolayı Karacahasan'daki bostanımızla yeterince ilgilenemeyeceğimizi anlayınca, elimizdeki bazı değerli tohumları orada değerlendirmek istedik. Gittik, Sinan ve Celal ile biraz sohbetin ardından hızlı bir çalışmayla Yeşilöz'ün pembe domatesinden, götü halkalı domatesinden, küpe domatesinden ve Kaş'tan gelen, Yeşilöz'de tohumlarını aldığımız yerli domatesten yaklaşık 10'ar ocak ektik. Ayrıca tomatillo, pazı, ekinezya, ürünlü kekiği, frenk kimyonu, kimyon, sarı hardal, siyah hardal, sumak ve şerbetçiotu tohumlarını ektik. Ne de olsa deneme bahçesi. Celal'e de süs kavunu ve Kırgız kavunu tohumları verdik.

Sonra Karacahasan'daki bahçemize döndük ve su terelerinin arasına Yeşilöz'ün pembe ve götü halkalı domateslerinden, bostanın dokuzuncu sırasına ise karpuz ve sakız kabak ektik. Bir sıra boş bırakıp bir sıra da Kırıkkale kavunu ektik. Bostanın sağındaki kare alana 10 göz kabak (sarı, yemeklik kabak - Ordu), tel çitin kenarına 4 göz karışık balkabağı, daha aşağıya maydanoz, altına Güneşköy hıyar ektik, sonra 12 adet Osmanlı çileği diktik.

Elma bahçesinin kuzey tarafındaki setlere ise 3 sıra Türkmen kavunu, 4 sıra ise üç çeşit balkabağı ektik.

Şimdi sözü Cemal'e bırakıyoruz. 29 Mayıs Cumartesi günü ziyaret ettiği bahçeden bildiriyor:

Talat Bey’in bahçede biraz ot yoldum biraz çapa yaptım ve en son her iki bostanı da suladım.

Önce küçük bostandan başlayayım. Mısırlar iyi durumda, su tereleri coşmuş. Talat Bey’in eşinin tavsiyesiyle hepsini budayıp aldık, biraz acı olmakla birlikte oldukça lezzetliler. 2nci sıradaki geniş yapraklı ne bilemedim, tam ortadaki sırayı da bilemedim :). Mısırların durumu oldukça iyi görünüyor, Bulut üzerlerine yatarak birkaç tanesini öldürdü. Sonraki sırada marullar var onların da durumu oldukça iyi ve lezzetli

Sadece bir tane çilek meyve vermişti onu da yedim, tadı çok güzel. Diğer çilekler de iyi durumda

Bu da en gelişmiş mısırın resmi, diğerleri biraz daha küçük kalmış

Bunlar da mısırlar ve marullar

Bu da sanırım kavun, emin değilim (Ceyhan'dan not: Güneşköy'den aldığımız hıyar)

Büyük bostanda oldukça fazla yabani ot vardı, hepsini temizlemek mümkün değil ama olabildiğince çapaladım. Mürdümükler çok iyi gelişmiş ve onların bulunduğu sırada yabani otlar yok denecek kadar azdı.

Boş kalan sıralarda ise çok fazla yabani ot birikmiş ve gelişmişti. Domatesler aşırı cılız kalmış ve hiç gelişememiş. Susuzluktan olsa gerek. En iyi domatesin görüntüsü aşağıdaki gibi, (3-5cm boyunda) düşünün artık diğerlerini:

Baklalar, marullar da çok iyi gelişmişti.

Mürdümükler

Kişnişler

Bunlar hardal mıydı roka mı hatırlayamadım (Ceyhan'dan not: roka)

Talat Bey ilginç bir yöntem geliştirmiş, tırpanla otları biçerek ağaçlar için malç yapıyor, bugün oldukça yoğun çalıştı (Ceyhan'dan not: Bu onun Fukuoka tarzı doğal tarım çalışmalarının önemli br parçası. Artık bahçeyi sürmüyor; yabani otlar biraz fazla uzayınca biçip olduğu yere bırakıyor. Gerekmediği noktada bunu da yapmıyor, yabani çeşitliliği olduğu gibi bırakıyor. Böylece hem toprağı koruyup zenginleştiriyor, hem de makine ve insan gücünü ihtiyacını en aza indiriyor) Bahçenin tamamı uzun yabani otlarla örülüydü.

Bir de yabani bir çeşit buğday bahçesinde kendiliğinden yetişiyormuş, sanırım koyun gübresi ile gelmiş. Adını söyledi ama unuttum (Ceyhan'dan not: kunduru buğdayı). Onları biçmedi korumaya aldı.

Bir de günün anısına bu ardıç resmini de koyayım. Süper.

Cemal'in raporunu böylece noktaladık.

Karacahasan'a son ziyaretimiz dün (aslında saat farkıyla önceki gün: 13 Haziran) oldu. Bu kez sadece ben (Ceyhan) vardım. Ekibin geri kalanı dün Örencik köyündeki yeni arazimizin keşfinde çıkmış, bugün dinleniyorlardı.

Aşağıda Karacahasan'dan fotoğraflar var.

Talat Bey'in kirazlarını topluyoruz:

Bostandan genel görünüm: (gerçekten de böyle görünmesini istemiştik; aralardaki azman bitkiler mürdümük. Fakat sebzelerin yanıbaşındaki yabani otlarla uğraşacak vakit bulamadık henüz.)

Mürdümüğün marulla ilişkisi yapmak istediğimiz şeyi iyi örnekliyor. Mürdümük yabani otları baskılıyor, nem tutuyor, hafif gölge oluşturuyor ve bir sonraki ekim sezonu için toprağı zenginleştiriyor. Narin yapılı olduğundan yakınındaki bitkileri rahatsız da etmiyor. Aslında çiçeklenmeden hemen önce biçilip olduğu yere bıralılması daha iyi olurdu, ama çiçekleri çok güzel!

Baklalar (iyi durumdalar ama kapçık vermeleri biraz gecikmiş), turp (doğru zamanda ekildiği belli), su teresi (şimdiye kadar 5-10 kez hasat edilebilirmiş, bir de gölge bulsa tam olacakmış):

Rokalar yine ilk sıcakla birlikte çiçeklenmiş. Demek ki sonbaharda ekmek gerek; ıspanak gibi o da kışı geçirebiliyor.

Domateslerimiz hala küçükler. Ama iyi bakarsak geç de olsa domates yeriz.

Bu Frenk kimyonu mu, kişniş mi, bilmiyorum:

Dereotları henüz yeni çıkıyorlar, ama şimdiden sonra hızla büyürler:

Sakız kabaklar umut veriyor:

Pazılar beklediğimizden geç çıktılar. Ekmekte gecikmişiz. Kanımca en iyisi bunu da sonbaharda ekmek.

Şeker pancarları fena görünmüyor. Şimdiden sonra iyi sularsak kökü de gelişir

Yukarıdaki küçük bostan daha iyi durumda. Mısırlar büyüyor, marullar hasada hazır. Ama ıspanaklar hemen çiçeklenmiş. Soğanlar ise hiç çıkmamış:

Kuzey setlere ektiğimiz kavunlar ve kabaklar da toprak üstündeki hayatlarına başlamışlar:

Daha Güneşköy'deki "Bahçemiz"den, Alper'in deneme bahçesinden ve ayrıca Yeşilöz'deki ekinlermizden havadislerimiz olacaktı, ama bunlar artık sonraki yazıya...

18 Nisan Pazar - Yeşilöz'deki bahçeden gözlemler

2010-04-23T11:46:00.000-07:00

18 Nisan'da ben Ceyhan, Nihal ve çocuklar Yeşilöz'de, Mehmet ve Hatice Keleş'in misafirleriydik. O gün o taraflarda epey yağış vardı. Zamanımızın büyük kısmını evde geçirdik.

Mehmet Dayı ve Hatice Yenge'ye, "Çocuklu Aileler İçin Ekolojik Çiftlik Gezileri" kapsamında 1 Mayıs'ta bahçeye yapmak istediğimiz ziyaretten bahsettik ve onlardan onay aldık (Gezi programı için bkz: http://www.cocukvedoga.com/)

Güzün ve erken baharın ektiğimiz ekinlerin halini merak ettiğimiz için, yağmur-çamur-çoluk-çocuk demeden bahçeye gittik. İşte durumun resmi:

Peygamber arpası (Yeşilöz yerel tohum), ekim zamanı: Sonbahar 2009:

Bir başka arpa (Ulus'ta bir aktardan). Ekim zamanı aynı, sonbahar 2009. Yukarıda resmi olan "peygamber arpası"na göre gelişmi çok zayıf. Demek ki yerel tohum gibisi yok!

Çavdar, ekim zamanı: Sonbahar 2009:

Kırmızı buğday (Tanal Çiftliği'nden), ekim zamanı: Sonbahar 2009

Kavılca buğdayı (Kars'tan Özer aracılığıyla). Ekim zamanı sonbahar 2009:

Burçak. Ekim zamanı sonbahar 2009:

Bahar ekimlerimiz

Yabani mercimek:

Aspir:

Mürdümük:

Acı bakla:

Açık kavuzlu yulaf (Ulus kuşçular çarşısından):

Kapalı kavuzlu yulaf (Tanal Çiftliği'nden):

Keten (aktardan):

Yeşil mercimek (Ulus'tan, tohumcudan):

Mısır ve bezelye:

Aynısafalarımız şimdiden açmış (güzün kendinden dökülen tohumlardan)

2008 sohbaharında ektiğimiz fiğler ve hardallar ancak şimdi bir şeye benzemişler:

Bahar bostanları - İlk çalışmalarımız

2010-03-22T13:39:00.000-07:00

Bu yıl Kardeş Bitkiler'in iki çalışma alanı var; Mehmet Keleş dayımızın Yeşilöz'deki bahçesi ve Talat Bey'in Karacahasan'daki bahçesi. Şubat sonundan bu yana her iki bahçeye de birkaç kez gittik.

27 Şubat Pazar günü Güdül'deki konaktan birkaç eşya almaya gittiğimde Yeşilöz'deki bahçemize de uğradım. Güzün ektiğimiz tahıllarımız (arpa, buğday, çavdar, burçak) kışı iyi geçirmişlerdi. Fotoğrafları önceki yazımızda var. O gün bir gözlemim daha oldu: Önceki sezondan kalan bazı sebzeler kış boyunca yaşamlarını sürdürebilmiş ve gelişmeye başlamışlardı. "Ankara'da bahçe sezonu kısa" denir, oysa geç sonbaharda ve erken ilkbaharda birçok serin iklim sebzesinden ürün alınabileceği anlaşılıyor. Gerçi Yeşilöz'deki bu bahçe görece ılıman bir mikroiklime sahip, ama yine de aşağıdaki fotoğraflar İç Anadolu için fikir verecektir (hepsi 27 Şubat 2010):

marul, bakla (büyük ihtimalle güzün dökülen tohumlardan):

turp, hardal, maydanoz, soğan (önceki bahardan; ikinci yılları):

kuzukulağı, kişniş (önceki bahardan, ama belki dökülen tohumlardan güzün çimlenmiştir):

roka (önceki bahardan; bazıları dökülen tohumlardan yeniden çıkmış, ama şimdiden çiçek açanlar bile var):

devedikeni (önceki bahardan, büyük olasılıkla 2. yılında tohum veriyor)

ve çilek:

6 Mart Cumartesi günü bu kez Karacahasan'daydık. Kardeş bitkiler bostanı için yer belirledik, tohum envanterimizi çıkarmaya başladık. Talat Bey'in çoğunlukla elma ağaçlarından oluşan doğal tarım bahçesinden fotoğraflarımız:

Ana ekim alanımız olacak yerin sürülmeden önceki fotoğrafı (mümkün olsa hiç sürmeyecektik ama daha önce hiç ekim yapılmamış bir yerde toprağı sürmeden tarıma başlamak imkansız gibi):

Aşağıda da sulama havuzumuzu ve yavuz bekçimiz Barut'u görüyorsunuz:

13 Mart Cumartesi günü ise yine Keleş Dayı'nın bahçesindeydik. Bu yıl orayı sulama istemeyeceğini düşündüğümüz ürünler için kullanacağız. Bir de elma ağaçlarının ve üzüm bağlarını bakımı olacak. Bir de... çocuklu aileler için her ay bir doğa gezisi... Bununla ilgili haberleri yakında www.cocukvedoga.com'a koyacağız.

O gün bahçede epey bir ekim yaptık. Üzümlerin hemen altındaki sıraya mısır (Güneşköy'den), Kırgız kavunu ve bezelye ektik. Hepsi bir arada büyüyecekler. Üzümler sulanırken arada bir bunları da sularız... Bunun altındaki bir alana aspir ektik. Aspir bu bölgelerin geleneksel yağ bitkilerinden biri. Edindiğimiz bilgilere göre kuraklığa dayanıklı. Zeytinyağı kalitesinde yemeklik yağ verebiliyor. Küspesi iyi bir hayvan yemi, çiçekleri ise turuncu boya maddesi olarak kullanılabiliyor. Deneyeceğiz bakalım. Onun altındaki bir alana Ulus'tan bulduğumuz yabani bir mercimek türünü ektik. Daha da aşağıya ise küçük alanlara acı bakla, sorgum (bir ihtimalle süpürge darısı), açık kavuzlu yulaf, keten, mürdümük, kapalı kavuzlu yulaf, burçak, kimyon ve yeşil mercimek ektik.

Aşağıdaki şekilde Cemal aspir tarlamızı tırmıklıyor:

Ben çapa makinesinin rutin tamirini yapıyorum:

Aral ile Ilgaz bir ağaçla arkadaşlık ediyor:

Bir küçük kurbağa da otların arasından bize bakıyor:

O gün bordo bulamacını yapmaya zaman kalmayınca o işi de Salı günü Memet ile birlikte hallettik.

20-21 Mart'ta, Çankırı'nın Doğanbey Köyü'ndeydik: Doğa dostu çiftçi arkadaşlarımız Hüseyin ve Keziban Genç'in yaşam ve üretim alanlarında. Bu başlı başına bir hikaye. Anlatmaya kalksak bloglara sığmaz. Birkaç fotoğraf fikir verecektir:

27 Mart Cumartesi günü ise Karacahasan'da, Talat Bey'in bahçesinde çalışmalarımızı başlattık. Ağaç kütüklerine shiitake mantarı aşıladık (büyük kısmı henüz yapılmadı):

Talat Bey'in önceden sürdüğü bostan alanının bir kısmını bir kez daha sürdük, yüksek yataklar oluşturup ekime hazırladık:

Ve bazı erkenci sebze türlerinin ekimine başladık: pazı, turp, marul, kimyon, kişniş, bakla, roka, su teresi, maydanoz. Şimdilik az az oldular ama ilerki haftalarda hava şartları izin verirse ekimleri artıracağız. Aralara da mürdümük ekecektik ama sulamayı biraz erken yapınca sadece bir sıra arasına ekebildik:

Kardeş Bitkiler'e bahar geldi gelecek!

2010-03-07T10:53:00.000-08:00

Bahar geldi gelecek. Doğa uyanmaya başladı. Tabi biz de hazırlıklara başladık. Yine kardeş bitkiler bostanı yapacağız. Ve bu kez büyük olasıkla çok daha iyi iş çıkaracağız.

Bostanımızı bu kez Karacahasan köyüne taşıyoruz: Talat Bey'in elma bahçesinde yaklaşık 250 m2'lik bir alan belirledik. Bu kez şartlar daha iyi; orada halihazırda oturmuş bir sistem var. Birkaç hafta içinde bostan alanını ekime hazırlayacak, Barut ve Bulut'tan korumak üzere çitle çevirecek ve erkenci ürünleri ekmeye başlayacağız: Havuç, turp, marul, maydonoz, kişniş, bakla, bezelye, soğan, ... . Arkasından damlama sulama sistemimizi kuracağız. Yine "kardeş bitkiler" sistemiyle karışık ekim yapacağız. Elma bahçesinin tam bir doğal tarım alanına dönüşmesi için de Talat Bey ile bilgi alışverişi yapacak, elimizden geldiğince bahçe işlerine de katılacağız. Pek yakında burada bostan alanımızın fotoğraflarını görecek, ekim planımızla ilgili daha fazla bilgi bulacaksınız. Elbette, bahçe çalışmalarımıza katılmak isteyen herkese açığız.

Keleş Dayı'mızın Yeşilöz'deki bahçesini de bırakmıyoruz. Her şeyden önce elma ağaçlarının ve üzüm bağlarının bakımını daha iyi yapacağız. Tarlayı da sulama gerektirmeyecek ürünler için kullanacağız. Zaten güzden 2 çeşit buğday, 2 çeşit arpa, burçak ve çavdar ekmiştik. Yakın zaman içinde yulaf, mercimek, nohut, mürdümük de ekeceğiz.

Güzün ektiğimiz tahılları Aralık başında ve 27 Şubat'ta fotoğrafladık. Bu konuda bilgi ve deneyim biriktirmeye devam ediyoruz. Malumunuz üzere, ekolojik tarımda bahçeyi kışın çıplak bırakmamak, hem ürün çeşitliliği açısından hem de toprağın biyolojik bütünlüğü için önemli. Aşağıda Şubat sonundan birkaç fotoğraf var: Çavdar tarlamız, "Peygamber arpası" yakın çekim ve burçak yakın çekim:

Kardeş Bitkiler ahalisi olarak geçen yıl doğal ürün çalışmaları da başlatmıştık. Yaptığımız elma sirkesi, aynısafa merhemi, kış iksiri, atkestanesi yağı ve ısırgan özütünü çok sayıda arkadaşımız deneme fırsatı buldu. Sonuçları kendi ağızlarından dinlemenizi isterdim! Ekolojik yaşam çalışmalarımıza destek olmak isteyen arkadaşlar bu ürünlerden edindiler ve bağışlarıyla bizi destekledikler. Ayrıca küçük ölçekte Kalecik Karası şarabı ve bal şarabı da yaptık. Ürünlerimizin tanıtım ve açıklamalarını şu sayfada görebilirsiniz: http://groups.google.com/group/dogal-bilincli-beslenme/web/karde-bitkiler-rnleri

Bu yıl doğal ürün çalışmalarına devam etmeyi ve çeşitlerimizi artırmayı planlıyoruz. Ekim planımıza şifalı bitkileri de dahil edeceğiz.

Bu yıl üretim alanlarımızı farklı bir yönden de değerlendireceğiz: Özellikle çocuklu ailelere yönelik Ekolojik Çiftlik Gezileri düzenleyeceğiz. Geçen yıl küçük çaplı geziler yapmıştık zaten. Çocuklarımızın doğaya çıkma ihtiyacı konusunda fazla söze gerek yok. Bu konuda Artı Yaşam topluluğu ile birlikte bir girişim de başlattık: Çocuk ve Doğa Ağı. Web sitesi henüz tam hazır değil: www.cocukvedoga.com. Çocuklarımız (ve büyüklerimiz) için doğa eğitimi alanı olarak kullanabileceğimiz olağanüstü güzellikte alanlarımız var: Güneşköy arazisi (Yahşihan), Keleş Dayı'ların bahçesi (Yeşilöz), Talat Akıllılar elma bahçesi (Karacahasan), Hüseyin-Keziban Genç ailesinin Doğanbey Köyü'ndeki (Yapraklı-Çankırı) yaşam ve üretim alanları. Ankara'dan biraz uzaklaşmayı göze alanlar için seçeneklerimiz daha da çok. Güç birliği yaptıkça çocuklarımızı büyük şehirlerin beton ve asfalt zeminlerine, soğuk duvarlarına, elektronik cihazlarına mahkum olmaktan kurtaracak ve doğayla yeniden bütünleşmelerini sağlayacak seçenekleri de artıracağız.

Doğal yaşam pratiklerinin önemli bir yönü olan doğal beslenme konusunda da hep birlikte çok yol katettik: "Doğal Besin, Bilinçli Beslenme" grubu (http://groups.google.com/group/dogal-bilincli-beslenme) sayesinde artık doğal ürünlere aracısız şekilde erişiyor, aynı zamanda duyarlı üreticileri destekleyip doğanın sağlığına da katkı sağlıyoruz.

GDO'lu gıdalar konusunda kaygılı mısınız? O halde, yapabileceğiniz şeyler var!

2009-11-13T03:22:00.001-08:00

Siz de;

GDO'lu ürünlerin insan sağlığı üzerindeki orta ve uzun vadeli sonuçlarının öngörülmesinin olanaksız olduğunu mu düşünüyorsunuz?

Yapılacağı söylenen laboratuvar testlerinin uzun vadeli etkileri tespit edemeyeceğinden kuşku mu duyuyorsunuz?

Marketlerden alacağınız, kendinize, çocuğunuza, annenize, babanıza yedireceğiniz gıdaların, GDO içerip içermeyeceğinden emin olamayacağınızı mı, yapılması vaat edilen laboratuvar testlerinin de yanılma payı olacağını mı düşünüyorsunuz?

GDO'lu gıda üretiminin (diğer biyoteknolojik ürünlerin üretimi gibi) insan sağlığından çok, büyük gıda tekellerinin kârlarını ön planda tutacağından mı kuşkulusunuz?

GDO'lu ürünlerin büyük çoğunlukla kısır tohumlar olduğunu, bunları kullanan çiftçilerin her yıl yeniden tohum almak yoluyla tohum şirketlerine bağımlı hale geldiğini, bu süreçte yerel çeşitlerin de giderek yok olduğunu mu öğrendiniz? Bu tür süreçlerin geçtiğimiz yıllarda Hindistan'da, bir yandan onlarca pirinç çeşidinin tamamen kaybolmasına, diğer yandan çok sayıda çiftçinin intiharına sebep olduğunu mu duydunuz?

GDO'lu ve diğer ticari tohumların, tarımda zaten var olan büyük sermaye egemenliğini güçlendireceğini, küçük ölçekli ve zengin biyoçeşitlilik içeren geleneksel çiftçiliği yok edeceğini mi düşünüyorsunuz?

GDO'lu sebze ve meyvelerden doğal alanlara ve diğer tarım bitkilerine gen kaçışı olduğunu, bunun hem ekolojik denge için, hem de geleneksel sebze/meyve çeşitleri için önemli bir tehdit oluşturduğunu mu öğrendiniz?

Biyoteknoloji ürünü ticari tohumların, yerel şartlara uyum sağlamış doğal ebeveynlerine göre daha gürbüz olmakla birlikte daha zayıf bünyeli olduğunu, bu nedenle toprağa daha fazla müdahale gerektireceğini (böcek ve ot ilaçları, yapay gübreler, derin sürüm, vs.) mi öğrendiniz?

'Şu anda sadece belirli ürünlerde var' denilen genetik müdahalenin, toplumsal tüketim alışkanlıkları ve politik irade değişmediği takdirde, 5-10 yıl sonra hemen her üründe karşımıza çıkacağından mı kaygılısınız?

'Organik ürün' sektörünün büyümesinin belirli olumlu etkileri olsa da, biyoçeşitlilik, sağlıklı gıdaya erişim ve doğa-dostu tarım konularında gerçek bir çözüm getireceğinden kuşkulu musunuz?

O halde, yapabileceğiniz şeyler var!

Elbette birçok kişi zaten çok önemli şeyler yapıyor. Kimileri kendilerini ve çevrelerini bilgilendiriyor: Endüstriyel gıdaların (marketlerden edindiğimiz bitkisel ve hayvansal ürünlerin çoğu) insan sağlığına olası zararları, bunların üretiminin doğada yarattığı tahribat ve sürecin toplumsal boyutu hakkında, korkutucu ama gerçek bilgiler içeren iletileri paylaşmaya devam ediyoruz. Bir grup insan yıllardır bu konuda farkındalık oluşturmak için uğraşıyor, toplantılar, seminerler düzenliyor, politik düzlemde çalışmalar yapıyor.

Bunların hepsi gerekli, ancak yeterli değil! Gerçek değişim ancak yaşam pratiklerimizi değiştirmemizle mümkün olacaktır. Bizler endüstriyel ürünleri (artık büyük çoğunlukla 'sahte' gıdaları) satın alıp tüketmeye devam ettiğimiz sürece, korkunç bilgiler içeren iletilerimizle zihinlerimizi ve enerjimizi boşuna tüketmiş olacağız! Sahte (ve kimi zaman, zehirli) gıdaları yemeye, yedirmeye de devam edeceğiz!

Sahte gıdalara olan bağımlılığımızı belki hemen ortadan kaldıramayız, ancak bir yerden başlayabiliriz:

Doğal ürünlerin önünüze gelmesini beklemeyin. Bunları aktif bir şekilde arayın, bulun ve edinin. Siz talep etmedikçe, erişmek için mücadele etmedikçe kimse doğal gıdaları önünüze getirip sunmayacaktır.

Elinizden geldiğince kendi gıdalarınızı üretin. Bir pencere önü, bir balkon, hele de bir bahçe, küçük ölçekte de olsa ailenizin ihtiyacını karşılayacak kadar yiyecek üretmenize olanak verecektir.

Evde yapabileceğiniz yiyeceklerin hazırlarından mümkün olduğunca kaçının. Un, şeker, pekmez, yağ, vs. gibi temel malzemelerin mümkün olduğunca doğal ve sağlıklı olanlarını tercih edin.

Yerel düzeyde doğal/organik üretim yapan çiftçi ve kooperatiflerden ürün temin edin. Mümkünse sezon aboneliğine geçin (Örneğin Ankara'da Güneşköy Kooperatifinin haftalık sebze kutusu uygulaması: www.guneskoy.org.tr)

Aracısız doğal ürün organizasyonlarına katılın ve etkin rol alın. Örneğin Ankara'daki Doğal Besin, Bilinçli, Beslenme grubu (http://groups.google.com.tr/group/dogal-bilincli-beslenme). Mutfak girdilerininizi olabildiğince bu tür organizasyonlardan sağlayın. Böylece güvenilir çiftçilerden toplu siparişler yapabilir, gerektiğinde çiftliklere ziyaretler gerçekletirebilirsiniz. Hem siz sağlıklı beslenmiş, hem de doğa dostu tarım uygulamalarını desteklemiş olursunuz.

Doğal (organik, ekolojik ya da güvenilir) ürünlere erişimde belirli bir maliyet artışını göze alın. Önceliklerinizi belirleyin ve bazılarını değiştirmeye hazır olun.

Kardeş Bitkiler'de yazdan bu yana ...

2009-09-02T04:42:00.000-07:00

Blog'umuzda Temmuz'dan beri hareket olmayınca, dostlar artık "neler oluyor" diye sormaya ve bizi dürtmeye başladılar. Çeşitli işlerden zaman bulup birkaç kez klavyenin başına oturmuş olmakla birlikte bir türlü sonunu getirememiştim, şimdi artık vaktidir...

Yazı bitirdik, bahçemizde bir şey bırakmadık. Güz sebzeleri ekecek zaman ve güç de bulamadık, ama bugün Keleş Dayı'nın bahçesine çavdar, buğday (iki çeşit), arpa (iki çeşit), ve deneme amaçlı az miktar burçak ve acı bakla ektik. Böylece tarlanın yarısına yakınını da sürmüş olduk. Önümüzdeki haftalarda, eğer yağmur yağmaz ise, tarlanın geri kalanını da sürüp bahara hazırlayacağız. Gönül istiyor ki bahçeyi sürekli ekili halde tutup doğal humus oluşumu yoluyla toprağı zenginleştirelim ve sürmeye gerek bırakmayalım, ama bu zaman kıtlığında şimdilik bunu yapmamız zor.

Yaz ortasından bu yana Kardeş Bitkiler topluluğu olarak farklı gelişmeler yaşadık ve çeşitli girişimlere yelken açtık. Bunlardan az sonra bahsedeceğim; şimdi kaldığımız yerden devam edelim. Temmuz'un ikinci yarısından sonra bahçede çok işimiz olmadı. Çok şey ekmiştik, ama ne ektiysek onu biçemedik. Yine de pembe domateslerimizi yetiştirmeyi ve yemeyi başardık. Yanı başlarındaki 'kardeş'leri aynısafa çiçeklerinin desteğiyle, olumsuz şartlara ve az sulanmalarına karşın oldukça sağlıklı kaldılar. Tabi ki inanılmaz lezzetlilerdi. Domates dışında mürdümük, maydanoz, , az miktarda mısır ve çörekotu da toplayabildik. Tabi ki bir de merhem yapımında kullandığımız aynısafalar.

Pembe domateslerimiz:

Bir kısmını, kunduz mudur sincap mıdır her neyse o hayvandan kurtarabildiğimiz mısırlarımız ve onlardan faydalanmanın bir örneği:

Hatice Yenge'nin soğan ve sarımsakları:

Susuzluktan olsa gerek pek güdük kalmış olan yerelmaları (Ekim ortası):

Bir önceki yazımızda bahsetmeye fırsat bulamadığımız bir Kiraz Festivali'miz vardı. Gündönümü'nde; Haziran 21'de, Ankara'daki agaclar.net halkının bir kısmının katılımıyla soluğu Keleş Dayı'nın bahçesinde aldık. Ne zor imiş kiraz toplaması! Yaklaşık 30 kişi üç kiraz ağacına saatlerce dadandık, kirazların yarısını bile toplayamadık. Aramızda en başarılısı Chris'ti, kendisi dışında 4-5 kişi için kiraz topladı.

O gün çoluk çocuk, torun tosbağa oradaydık:,

26 Temmuz'da Yeşilöz'de iki dostumuzla buluştuk: Doğa Derneği'nden (www.dogadernegi.org) Güven ve Yabanıl grubundan (www.yabanıl.net) Elfun. Kendileri için bile sürpriz olan bir doğa tatilinin ardından, bizleri görmek için Ankara'ya gelme inceliği göstermişlerdi. Sabah biz Ankara'dan Memet, ben, Nihal ve çocuklar, onlar da Beypazarı'ndan yola çıkmış, Yeşilöz Şelale'deki park yerine aynı rötarla gelip aynı saniyede yan yana giriş yapmıştık. Keleş Dayı'yla da buluşup çayımızı içerken, gün boyunca hız kesmeyecek olan bir sohbete başladık.

Güven daha önce bana Yeşilöz yakınlarında kullanamadıkları bir evleri olduğundan bahsetmiş ve orayı Kardeş Bitkiler'in kullanımına açabileceğini söylemişti. Birlikte Güdül'ün bir mahallesinde yer alan bu eve gittik. Arkasında yaklaşık 250 m2'lik bir bahçe de olan bu 'konağı' gezdik ve neler yapabileceğimizi konuştuk. Konağın (o gün değil ama başka bir zaman çektiğimiz) fotoğrafları:

9 Agustos'ta Ceyhan, Nihal, Aral ve Ilgaz, Deniz, Ülkü, Tolga, Özer ve Ali İhsan, çalışma ve konaklama üssümüz olarak kullanmayı tasarladığımız bu konağı ziyaret ettik. Güdül'ü birazcık gezdik, kahvelerinde oturduk, kahvaltı yaptık, çay içtik. Konağı gezdik, bir odasında oturup sohbet ettik, çocukları uyuttuk, Ülkü'nün önceki gün yaptığı patlıcan-biber kızatmalarını yedik. Tolga konağı mimar gözüyle taradı, eksiklerinin ve sorunlarının envanterini çıkardı. Günün sonuna doğru Memet de sürpriz konuklarımızla çıkıp geldi. Güdül'de bir başka kahvede oturup çay içtik, oradan Keleş Dayı'nın bahçesine gittik, kişniş tohumları topladık, kişniş şekeri yapabilmek istedik, domateslerimizi suladık...

Şimdilik görünen o ki, bir sonraki Kardeş Bitkiler bahçemizi bu konağın arka bahçesinde yapacağız. Bu kez baştan itibaran damlamayla sulanan, domates ve kardeşlerinin ağırlıkta olacağı bir bahçe planlıyoruz. Bakalım, hayırlısı... Güven ve Doğa Derneği'nden arkadaşları birkaç yıl önce bu bahçede sebze üretimi yapmışlar ve toprağının çok verimli olduğunu görmüşler. Ancak epey işçilik gerektireceği kesin:

Bahçe dışında bu konağı bir üretim, öğrenme ve imece mekanı haline getirme düşüncemiz de var. Dağ eriği pestilinden tarhanaya, ahşap oyuncaktan şifalı bitki özütlerine kadar envai çeşit projemiz mevcut, ne kadarını yapabileceğimizi zaman gösterecek. Tabi mahalleden komşularımızı da çalışmalara dahil etmek istiyoruz. Aşağıda Ali İhsan'ı bu çalışmaların temellerini atarken görüyorsunuz:

15 Ağustos'ta başka bir kerpiç evin, Dr. Muammer Bey'in 13 yıl önce bütünüyle doğal malzemeler kullanarak yapmış olduğu evinin çatı onarımı için Sapanlı'daydık. Fotoğraflardan da anlaşılacağı gibi iyi iş çıkardık (ama işimiz henüz bitmedi):

23 Ağustos bahçe ziyaretçilerinin dinlenme günüydü. O gün Memet'in ablası ve annesi de bizimleydi. Anne Yeşilöz'ü çok sevdi. O günden sonra Memet'in ailesinin ve bizlerin gidip geldikçe kalabileceği, Kirmir manzaralı bir de evimiz oldu Yeşilöz'de.

29-30 Ağustos haftasonu ise Kardeş Bitkiler konağında ilk gecemizi geçirdik. Gündüz ben, Evren, Tolga, Özer ve Ülkü oradaydık, Keleş Dayı da bizi yalnız bırakmadı. Cumartesi günü evi temizledik, ufak tefek eksikleri giderdik ve odamızı, soframızı hazırladık:

Akşam Keleş Dayı ile Evren gittiler, kalan dördümüz ise geç saate kadar muhabbet edip sonra yer yataklarımızda uykumuzu uyuduk. Sabah bizi çiğ yumurta ve beklemiş tavuk suyundan oluşan bir kahvaltı bekliyordu ancak biz bu beklentiyi boşa çıkararak enfes bir kahvaltı yaptık. Hemen sonrasında Tolga ve ben konağın arka cephesinde, Keleş Dayı'nın talimatlarını izleyerek, temel güçlendirme çalışması yaptık:

27 Eylül'de Keleş Dayı'nın bahçesinde bağbozumu yaptık:

17 Ekim'de, bizlere yer almasıyla (iyi meze olurmuş) birlikte her nedense arpa, şerbetçiotu ve anason yetiştirmeyi salık vermiş olan Kamuran dostumuzun da teşrifiyle, ben, Evren, Memet, Nihal, Aral, Ilgaz, Ülkü, Alihsan, Özer, yine bahçedeydik. Aşağıda bahçeden ve akşam ziyaret ettiğimiz konaktan birkaç kare var. İlk fotoğrafta, arka tarafta, bahçenin değişmez manzaralarından birini görüyorsunuz : Memet ile Keleş Dayı tamiratla uğraşıyorlar (bu kez benzinli testere):

Önümüzdeki süreçte neler yapacağız? Daha önce söylediğim gibi Kardeş Bitkiler bahçesini Güven'in Güdül'deki konağına taşıyıp, konağı ayrıca bir deneyim ve üretim merkezine dönüştürmek istiyoruz. Keleş Dayı'nın bahçesiniise ağırlıklı olarak kuru tarım için değerlendireceğiz; buğay, arpa, çavdar, yulaf, nohut, mercimek, mürdümük, keten, vs. Bir de geçen sene biraz ihmal ettiğimiz kiraz, elma ve üzümlerin bakımına odaklanacağız.

Yakın zaman önce bir de Aracısız Doğal Ürün girişimi başlattık. Bu kapsamda, doğal ve sağlıklı ürünlerin üreticiden kullanıcıya doğrudan ulaşmasına destek olmak isgtitoruz. Daha doğrusu, bu konuda bilinçli lan insanların kendi arasında organize olarak doğal ürünlere erişimdeki aracılığı ortadan kaldırmasına yönelik bir girişim. http://groups.google.com.tr/group/dogal-bilincli-beslenme adresinde bir e-grup olarak örgütlenen bu harekete katılan herkes, ürünlerin siparişi, nakliyesi ve dağıtımı konulareında sorumluluk alarak birbirine yardımcı oluyor. İlk aşamada Antalya-Elmalı'da ekolojik tarım yapan çifti dostumuz Serdar Tanal'dan 30 kişilik bir toplu sipariş yaptık. Sonra bu ağa Elmadağ-Karacaahasan'dan meyve üreticisi Talat Akıllılar ve Urla'da zeytin bahçeleri bulunan, ailesiyle birlikte geleneksel yöntemlerle zeytinyağı üreten Sibel Yazgan da katıldı. Şimdilerde Samsun'da doğal tarımla üretilen bir pirinç için siparişler alınıyor. Sürecin nasıl işleyeceği grup üyelerinin birbirine vereceği destekle belirlenecek...

Geçtiğimiz üç-dört ayda ortaya çıkan bir gelişme de Kardeş Bitkiler olarak ufaktan da olsa doğal ürün üretimine başlamamız oldu. Önce aynısafa merhemi yaptık, ardından ODTÜ kampüsünün trafikten uzak yerlerinden ve Keleş Dayı'nın bahçesinden toplanmış elmalarla elma sirkesi yaptık. Dağ eriğinden ekşi pestil denememiz oldu, başarıyla sonuçlandı. Yaptığımız elma sirkesini kullanarak zencefil, sarımsak, soğan, acı biber ve çemen içeren bir kış iksiri hazırladık. Ayrancı Organik Pazarı'ndan aldığımız ısırganla ısırgan özütü, kendi topladığımız kuşburnuyla da kuşburnu özütü yapmak için bunları aklol-su karışımına yatırdık. Ayrıca bir zencefil+sarımsak özütü yapıyoruz ve bundan homeopatik D1 çözeltisi yapmayı umuyoruz. Memet'in Kalecik'ten getirdiği üzümlerle kırmızı şarap yaptık, yakında hazır olacak. Yine kısa süre sonra yaklaşık 8 litre atkestanesi yağımız olacak. Bu ürünlerimizi (şarap dışında) aracısız doğal ürün girişimi kapsamında, Kardeş Bitkiler çalışmalarımızı desteklemek isteyenlere bağış karşılığı, edinmek isteyip de meteliksiz olanlara ise ücretsiz vermeyi düşünüyoruz.

Kardeş Bitkiler Bahçesi - Yaz Ortası Raporu

2009-07-22T00:07:00.000-07:00

Bugün 22 Temmuz. Bahçeye en son ziyaretimizi 19 Temmuz Pazar günü yaptık.

Hikayemize kaldığımız yerden devam edersek; Haziran başında bahçe işlerine devam etme noktasında küçük bir kriz yaşamıştık. Keleş Dayı'nın ve Hatice Yenge'nin hastalıkları, sonrasında Ankara dışına çocuklarının yanına gitmeleri nedeniyle bakım ve sulama işlerimiz çok aksamıştı. Haftada 1 ya da 2 kez gitmek yetmiyordu, sebzelerimizi yeterince sulayamıyorduk. Bahçeye gidebildiğimiz zaman bile "salma sulama" yöntemine hakim olmadığımız için zorluk çekiyorduk. Salma sulamada arkların (su kanallarının) yapılış şekli çok önemli. Yeterince derin olmaları, köşelerin yumuşak kıvrılması vs. lazım. Bitkiler biraz geliştikten sonra arkları sıralardan biraz uzaklaştırarak bitki köklerine toprak doldurmak gerekiyor. Ayrıca her sulamada elinde bel ve kürekle suyu izlemek, gerekli olduğunda toprağı çekip çevirerek suyun akışını yönlendirmek gerekiyor. Biz bunların pratiğine hakim olmadığımız için epey bir zorluk yaşadık. Memet'in, sağından solundan yırtılan arkları onarmak için elinde bel, ter içinde oradan oraya koştururkenki halini unutmayacağım.

Bu noktada önemli bir şey öğrendik; salma sulama yöntemi, uygulamaya çalıştığımız ekolojik tarım teknikleri için de uygun değil. Nedenleri:

1) Çok fazla su kullanmak gerekiyor. Bu suyun büyük kısmı da bitkilerce kullanılamadan toprağın derinliklerine gidiyor.
2) Su aşağı süzülürken topraktaki besin maddelerini, mineralleri de alıp derinlere götürüyor, ayrıca bir ölçüde yüzey erozyonuna sebep oluyor.
3) Arkların içinde ve çevresindeki istem dışı 'sulama' nedeniyle yabani otlar güç kazanıyor.
4) Bu yabani otlarla mücadele için çapalama (makineyle ya da el ile) kaçınılmaz oluyor ve bu da toprağın verimli üst tabakasını bozuyor.
5) Arklar çok yer kapladığı için arazinin verimli kullanımını engelliyor. Sıra aralarında yardımcı bitki (canlı gübre, örtü bitksi vs.) kullanmak da mümkün olmuyor.
6) Arkların açılması, bakımı, suyun yönlendirilmesi ve yabani otlarla mücadele yoğun emek gerektiriyor.

Salma sulamanın zorluklarından yılmışken, tahmin edebileceğiniz üzere, aklımızdan "keşke damlama sulamamız olsaydı" düşüncesi geçiyordu. Gerçi bunu en başta da düşünmüştük ama paramız yoktu. Memet'in teşviki ile, denemek üzere ucuz bir sistem kurmaya karar verdik; Rüzgarlı'dan koca bir musluklu bidon, 70 metre damla sulama borusu ve meme uçları temin edip bir koşu bahçeye vardık. 13 Haziran'da, yaklaşık 30 TL'lik maliyetle aşağıda gördüğünüz sistemi kurduk:

Bu arada bazı bitkilerin diplerine, suyu daha uzun süre koruyabilmeleri için, papatya ve diğer yabani otlardan malç yaptık:

13 Haziran'da bahçemizdeki bitkilerden resimler:

Çörekotu:

Bu da bir yabani bitki. Çörekotuna çok benziyor (olasılıkla yabani bir çörekotu), ama rengi farklı ve çok daha görkemli! Ne yazık ki yabani ot kıyımı sırasında bu bitkiyi yanlışlıkla biçmiş bulundum:

Keten (az bilinen diğer adıyla, lepiska):

Bunlar da o günkü ekipten kareler:

Damlama sulama ve malç çözümleri bizi kısmen rahatlattı. En azından devam etmek için motivasyon sağladı. Bidonu öğlenden dolduruyor, akşamüstü domates ve salatalıklarımız damla damla sulanırken biz de hortumla geri kalan yerleri suluyorduk. Bir süre böyle devam ettik. Fakat Temmuz başında Keleş Dayı bahçeye döndüğünde sulama borularımızı kaldırdı, arkları bize tamir ettirdi ve kendisinin daha iyi bildiği salma sulama sistemine geri döndü!

Bu süreçte bahçemizin alt kısmında kalan birçok fide yetersiz sulamadan dolayı kurudu. Biz de görece kolay sulayabileceğimiz sıralara odaklandık. Şu an itibariyle bahçemizde iyi durumda olan ürünler şunlar: Domates (çoğu henüz yeni çiçeklendi), kişniş (çok miktarda; tohumları olgunlaşmak üzere), ayçiçeği (kocaman açtılar, Keleş Dayı olgunlaşınca kuşlardan bize bir şey kalmayacağını söylüyor), mısır (baş tutmak üzereler), balkabağı (çiçekte), maş fasülyesi (haftaya hasada hazır olur), çörekotu (yarısını hasat ettik bile), mürdümük (çoktan olgunlaşmıştı, yeni topladık), az miktarda keten (tohumların bir kısmını topladık), aynısafa (sürekli yeniden çiçek açıyor, bir kısmını toplayıp merhem yaptık). İşte 19 Temmuz resimleri:

Ayçiçeği-Günebakan-Gündöndü (nedense akşamüstüleri güneşin tersi yöne dönüyor; acaba güne değil aya mı bakıyor?):

Ayçiçeklerinin arasındaki maş fasülyeleri, diğer yanda kişniş, arada da meraklı bir çocuk:

Fideden yetiştirdiğimiz ve malçla desteklediğimiz Kalkan domatesleri. Turşuluk kıvamdalar. Diğer (tohumdan yetiştirdiğimiz domatesler) daha yeni çiçek açıyor:

Çörekotu ve keten. Kapsüller olgunlaşmış:

Alt kısımdaki domateslerimizin arasındaki maydanoz ve sağ üst kısımdaki domateslerin arasından topladığımız aynısafalar:

Bahçedeki iki kök lavantadan biri:

Mısır ve balkabak (fasülye de ekleyebilseydik "üç kızkardeşi" bir araya getirmiş olacaktık):

Bahçemizin geri kalanıyla "tam ekolojik" olduğu için övünebiliriz (maksimum biyoçeşitlilik!):

Kardeş Bitkiler bahçesindeki çalışmalarımızın en önemli kazanımlarından biri Anadolu'da unutulmaya yüz tutmuş olan kültür bitkilerinden birini, "mürdümük"ü keşfetmek oldu. Baklagillerden bir bitki olan mürdümük, içerdiği yüksek protein oranı nedeniyle değerli bir yem bitkisi. Bazı yörelerde insanlar da tüketiyor, ancak olgunlaşmış taneleri uzun süreli ve fazla yendiğinde (hem insanlarda hem hayvanlarda) bacakları etkileyen bir hsatalığa sebep oluyor. Biz bu bitkinin ekolohjik tarımda, özellikle uyguladığımız kardeş bitkiler bahçesi yönteminde değerli bir yardımcı bitki olabileceğini gördük.

1) Köklerinde havadaki azotu tutan nodüller bulunduğu için (diğer baklagiller gibi) canlı gübre işlevi görür (Mayıs başında bile biçilip olduğu yere bırakılabilir).
2) Su isteği çok azdır ve kuraklığa dayanlıklıdır.
3) Çok erken ekilir (Mart başı), çabuk gelişir (Mayıs başında çiçekteydi) ve erken hasat edilir (Haziran sonunda olgunlaşmıştı).
4) Toprağı iyi örttüğü için yabani otları büyük ölçüde engeller.

Biz Gertrud Frank'ın Companion Planting kitabındaki tavsiyeye uyarak sıra aralarına yardımcı bitki olarak ıspanak ekmiştik. Oldukça başarısız olduk. Ispanak ılıman ve serin iklimlerde kolay serpilip gelişen bir bitki, ancak Ankara koşullarında, çok iyi bakılmazsa, bir karış olmadan tohum vermeye başlıyor. Bir sonraki sefere mürdümük ve sonrasında bulursak karabuğday denemeyi düşünüyoruz.

Mürdümüğün 16 Mayıs'ta çiçekteki hali:

13 Haziran'da taze kapsüller :

19 Temmuz'da, (gecikmiş) hasattan önceki durumu. Toprağı ne kadar iyi örttüğü ve bulunduğu yerde ne kadar az yabani ot olduğu görülüyor:

Yakın çekim:

Özer kapsüllerden daneleri topluyor:

Bunlar da mürdümüğün daneleri:

----------------------------------------------------------------------------------------------

Haziran başında bahçede durum

2009-06-06T12:21:00.000-07:00

Bahçe işlerinin en fazla olduğu ayı, Mayıs ayını arkamızda bıraktık.

Neler olduğundan önce neler olması gerektiğini yazalım: İyi bakılan bakılan bir bahçede Mayıs'ın ilk haftasında ekimlerin büyük bölümü tamamlanmış olur. İkinci yarısında tohumdan ekilen bitkilerin fideleri büyümeye başlar; her gün olmasa da gün aşırı sulama gerekir, yabani otları yolmak gerekir, bol bol çapa (ve/veya fidelerin diplerine malç) gerekir.

Biz ise bahçemize ancak haftada bir gidebildik. Keleş Dayı ve Hatice Yenge Ankara dışında, çocuklarının yanında olduğundan, hafta içi bahçeyle gereğince ilgilenemedik. Mayıs ayında ancak 2-3 kez sulama yapabildik. Her gittiğimizde yabani otlarla uğraşmamıza karşın, Mayıs sonunda bebek fidelerimizi rahatsız edecek kadar çoğalmış ve büyümüşlerdi. Tabi yeterince çapalama da yapamadık.

Yine de bahçenin durumu oldukça iyi. Elimizdeki tohumların büyük kısmını (bazılarını gecikmeli de olsa) ekebildik. Birçok sebzenin fideleri gayet güzel gelişiyor ve yabani otlar görece kontrol altında. Bahçedeki durumun hala olumlu olmasının başlıca nedeni yağmurların bolluğuydu. İkinci etken bizdik; her defasında az sayıda olsak da çok iyi çalıştık. 9 Mayıs Cumartesi Tolga, Ali İhsan, Ceyhan, Nurhayat ve Memet; 16 Mayıs Cumartesi Ali İhsan, Ceyhan, Nihal, Aral, Ilgaz ve Ülkü dışında Amerikalı ziyaretçimiz Chris (Chris ekolojik tarım konusunda oldukça bilgili, ayrıca bahçede çok iş çıkardı):

30 Mayıs Cumartesi Memet, Remziye, Reyhan, Fatma, Ceyhan, Nihal, Aral, Ilgaz, Özer, Chris, Ülkü, Emir ve yeniden Keleş dayı. Birkaç fotoğraf:

Son olarak 4 Haziran Perşembe, Memet, Ceyhan ve Sultan oradaydık. Bu kez çay yapmadık, iş yaptık :).

Gelelim bahçemizde neler var, ne durumdalar:

1 sıra: kokteyl domates (Isparta'dan; henüz minik fideler) + Kalkan'dan gelen domates fideleri (yakında çiçek açarlar), aralarında maydanoz.

1 sıra: Karışık ekim. Hepsi gecikmeli olarak 4 Haziran'da ekildi: Bezelye (Alp'ten), acı biber (Özer'in şifalı biberi), pazı(Güneşköy), kırmızı lahana (İmeceevi), beyaz lahana (İmeceevi), karaca soğan (İmeceevi), kimyon, anason.

1 sıra: bakla; aralarındaki biberler çıkmadı.

1 sıra: mısır (2 karış oldular) + balkabağı (1 karış). Bu sıraya sonra, mısırlara sarılmak üzere fasülye eklenecek.

1 sıra: ayçiçeği (İmece) ve maş fasülyesi (Güneşköy).

1 sıra: Alp'in Ukrayna'dan getirdiği tohumlar (hepsi yeni ekildi): Etli kırmızı biber, limon domates, brüksel lahanası. Aralarında da hasat edilmeye hazır kişniş. Bu sıraya önceden acur ekmiştik ama yazık ki çıkmadı. Bu sıranın biraz aşağısında çörekotu var, iyi gelişiyor. Onun da altına ektiğimiz Frenk kimyonu çıkmadı.

1 sıra: Mürdümük. Çok başarılı; su istemeden çok erken ve iyi gelişti. Çok değerli bir canlı gübre bitkisi olabilir.

Yan tarafta,
1 sıra: Domates: Pembe domates + son sekiz ocakta Yeşilöz yerli domates . Bir karışı geçtiler. Kardeşleri olarak yanlarında aynısafa (seyreltilmeleri gerekiyor).

1 sıra: Her nedense çıkmayan patlıcanlar. Aralarında dereotu (büyüyorlar; seyreltilmeleri gerek).

1 sıra: Kornişon hıyar (ticari tohum). İyi gelişiyorlar. Aralarında Frenk maydanozları çıkması gerek ama ortada bir şey yok. Bu sırada (sanırım burada) az miktarda kuzukulağı var, çok iyi çıktılar ama yabani otlar baskı yapıyor (temizlemeye zaman yetmedi). Sağdan soldan kadife çiçeği de çıkıyor.

1 sıra: 4-5 kök organik sarı kavun çıktı, yanlarında 3 ocak Topatan kavunu var (Remziye'den). Ayaş kavunları nedense 1-2 ocak dışında çıkmadı. Kavunların arasına ektiğimiz bamyalar da bir-iki tanesi dışında çıkmadı, çıkanlar da iyi gelişmiyor.
1 sıra: Biber (Hamiyet'in annesinden gelen 2 çeşit biber ve Keleş dayının biberleri). İyi çıktılar, ama henüz çok küçükler.

1 sıra: Kara karpuz (İmece), Bursa kışlık karpuz (Organik pazar) ve balkabağı (Isparta). Hepsi iyi gelişiyor.

Biberlerle kavunların arasına toprağı zenginleştirmek için: Maş fasülyesi, kara fasülye, siyah hardal, ısırgan ve bakla.

Karpuzların altına (en alta), susuz tarım denemesi olarak organik sarı kavun, Ordu kara kabak, Keleş dayının balkabağı, İmece'nin kara karpuzu, Isparta'dan alaca kavun, Muammer beyden süs kabağı, Isparta'dan araka bezelye, bakla (Güneşköy) ve Lokman Hekim'den ayçiçeği.

Tibbi bitkiler alanımızda keten çok iyi gelişti, çiçekte. Devedikenleri güdük kaldı, kaliforniya gelincikleri heder olmak üzereler.

Ayrıca bahçenin üst kısmında Hatice yengenin ekinleri var: Bolca soğan ve sarımsak, bir miktar marul. Soğan ve sarımsaklar iyi gelişiyor. Bahçenin en üstünde ise Taner beyin köklediği Osmanlı çilekleri var.

Yakında, ilk fırsatta: Genel durum değerlendirmesi ve bundan sonrası için çözümler. 30 Mayıs bahçe ziyareti sonrası Ceyhan'da (bendeniz) ortaya çıkan "tamam kardeşim, gittiği yere kadar, ben daha fazla başedemeyecem bu işle" kanaatinin nasıl ortaya çıktığı ve nasıl aşıldığının kısa bir hikayesi...

İlkbahar ekimleri (çoktan) başladı!

2009-04-29T01:03:00.000-07:00

Nisan'ın sonundayız. Ekimlerin bir kısmını şimdiden yaptık. Mayıs'ta da boş durmazsak, dostlardan edindiğimiz paha biçilmez doğal tohumların hepsini kullanmış olacağız.

En son 5 Nisan Pazar gününü anlatmıştık. Ekleyelim: O gün kardeş bitkiler bahçemizin alttan birinci sırasına almaşık olarak şalgam ve tere tohumları ekmiş, ikinci sırasının yarısına Ali'nin Kalkan'dan getirdiği domates fidelerini dikip aralarına turp tohumları ekmiş, dördüncü sıraya da yine almaşık olarak bakla, biber ve pırasa tohumları ekmiştik. Bahçenin o bölgesinde toprak istediğimiz kadar iyi işlenmiş değildi, bu yüzden bu tohumların akibeti biraz belirsiz. Bakalım n'olcak.

Sonraki hafta, 11 Nisan Cumartesi günü sabah erkenden yola düşen ekip: Memet, Evren, Ceyhan, Ali, Ülkü. İşte vesikası (herkesin bir kısmı görünüyor):

Bahçeye vardığımızda Keleş Dayı ve Hatice Yenge oradaydı. Memet, Keleş dayı ve Ali çapa makinesini adam etmekle meşgulken bendeniz bahçe toprağıyla olan mücadelemi sürdürüyordum:

Sonra Keleş dayının tavsiyesine uyarak, kardeş bitkiler bahçemizi bahçenin alt kısmına yayılacak şekilde genişletmeye karar verdik. Önceden seçmiş olduğumuz alanın tersine buralarda toprak çok daha yumuşaktı ve çalışması daha kolaydı. O tarafta açtığımız arkın altına organik sarı kavun tohumları ektik, aralarına da kardeşleri olacak bamyaları. Önceki alanın ikinci sırasına, yani domates fidelerinin arasına da (önceden turp koyduğumuz yere) maydonoz ekledik. Bakalım n'olcak. Gün sonunda ekili alanlarımızı bir güzel suladık:

Akşam Ankara'ya döndük ve ertesi gün sabahtan yeni bir ekiple yola koyulduk. Bu kez: Ceyhan, Nihal, çocukları ve Ali. Daha sonra Tolga, Ece ve Ebru bahçede bize katıldılar. Daha sonra Taner bey de geldi.

O gün Tolga'yla kardeş birkiler bahçesi alanının üst kısmına yakın bir yerden bir ark açtık. Bu, bahçenin uzak yarısında kalan mahsülatın suyunu taşıyacak olan ana ark olacaktı. Bu arkın altına uzunca bir sıra acur ektik, aralarına da kişniş. Bunun üst sırasına Ece ve Ebru frenk kimyonu ektiler. Acur sırasının devamına da Tolga ile ben pembe domates ve yerli güdül domatesi tohumları ektik. Ekim yöntemlerini hep Hatice Yenge'ye sorup öğrendik. Domates için: Çukuru açarsın, dibini biraz bellersin, içine su doldurursun, toprak suyu emince 2-3 tohum koyar, üzerine bir santim toprak kaplayıp düzlersin. Sonra da gerçekten çıkacak mı diye merak edersin. Bakalım n'olcak. Domateslerin arasına ise kardeş bitki olarak havuç ektik. O günü de böylece kapatıp evlerimize döndük.

Bir sonraki hafta, 18 Nisan Cumartesi günü Ali, Ülkü, Ceyhan, Nihal ve çocuklarla yoldaydık. Ilgaz okuyordu:

Ve beklendiği üzere, Aral okumuyordu:

Vardığımızda Keleş dayı ve Taner bey oradaydı. Kiraz ağacı çiçekteydi, üzerinde vızır vızır arılar:

Bir süre sonra Ülkü doğayla bütünleşmiş, Keleş dayı da asmaları budamaktaydı:

Sarı kavunların sırasını alaca kavunla tamamladık. Taner beyle beraber domateslerin altına yeni bir ark açıp, Ali'yle birlikte bir sıra patlıcan tohumu ektik. Ben bir de acurlarla frenk kimyonları arasına bir sıra çörekotu ektim, bakalım n'olacak. O gün Ali ile Ülkü döndüler. Dört kişilik çekirdek bir aile olarak biz ise Keleş dayının evinde kaldık. Hatice yenge Güdül devlet hastanesinde orta kulak iltihabı tedavisindeydi; akşam Nihal ve çocukları evde bırakıp Keleş dayıyla birlikte onu ziyarete gittik. Giderken yolda Taner beyi aldık, evine bıraktık; güvercinlerini ve tavşanını gördük, köpeğini sevdik (geçen yıl Keleş dayının bahçedesinde duran koca köpeğin yavrusu). Gece muhabbetimiz her zamanki gibi çok güzeldi; bir ara Hatice yengenin büyük abisi de katıldı bize.

Ertesi gün, Pazar sabahı, çekirdek ailemiz ve Keleş dayı yine bahçeye uğradık, ne yaparsak kar diye. Domateslerin arkasına kardeşleri olacak aynısafaların, patlıcanların arkasına da dereotlarının tohumlarını gömdük. Dereotu tohumu bitince kuzukulağıyla devam ettik. O gün erken döndük; Ankara'da Öncü Çiftçi Deerneği ve Zen Felsefi Savaş Sanatları Topluluğu'nun birlikte düzenlediği toplantıya katıldık.

Uzunca bir süre, son üç hafta, şanslıydık; hafta içleri yağmurlu oluyor, haftasonuna doğru güneş çıkıp toprağı kurutuyor getiriyor ve böylece bahçede çalışabiliyorduk. Geçen hafta öyle olmadı. Cumartesi günü yine bir kardeşler grubu olarak oradaydık (Berna, Remziye, Özer, Ali, Ceyhan) ama bu kez toprak çamurluydu. Yine de boş durmadık. Yolda gelirken uğradığımız Yukarı Dere kenarında bulduğumuz oğulotlarından (melisa) aldığımız numuneleri, bir de bahçenin alt kısmından köklediğimiz ebegümeçlerini bahçeye dikerek kültüre aldık. Bakalım n'olcak.

Bu haftasonu hava iyi olursa yapacak iş çok. Ekilmemiş onlarca çeşit doğal tohum toprakla buluşmayı bekliyor. Ankara çevresinin şartları düşünüldüğünde henüz hiç de geç kalmış değiliz.

Bahçede faaliyet var!

2009-04-11T12:31:00.000-07:00

Bir süredir bahçede ve çevre mahallerde epey bir faaliyetimiz oldu.

22 mart'tan başlayalım, seçimlerin bir hafta öncesi. Ufak bir ekip olarak belki bahçede çalışmaya başlayabiliriz diye çıktık yola. Nurhayat'in arabasıyla Nurhayat, Ceyhan, Ali İhsan ve o gün ilk kez tanıştığımız Remziye (ki kendisinin birçok farklı isimleri olduğu rivayet olunsa da büyük olasılıkla en fazla bir ismi daha var). Yolda müthiş bir kar başladı. Buna rağmen bahçeye varıp Remziye'nin getirdiği çilekleri ve gelincik otlarını bahçenin münasip bir yerine dikmeyi başardık. (Sonradan öğrendik ki Keleş dayı ile Hatice Yenge'nin gözü gibi baktığı minik karadut fidanını heder etmişiz. Bir daha onlara sormadan bahçede bi şey yapmayız artık.) Keleş dayının evinde yedik, içtik, sonra bizi çocukluğunun geçtiği araziye götürdü. Şırıl şırıl sular içinde rüya gibi bir gezinti yaptık.

Seçim haftasonunu hepimiz kendi mahallemizde geçirdik. Sonraki Pazar, 5 Mart'ta bahçe ve çevresi çok şenlikliydi. Kaç kişiydik acaba? Sayalım: Nurhayat, Memet, Ceyhan, Nihal, Aral, Ilgaz, Ali İhsan, Remziye, Özer, Atilla, Elvan, Ege, Yağmur, Şengül, Tolga, Taner, Berna, Ada, Deniz, İndrit, Ruşen, Akif, Fulya, Ülkü, Fatih, Keleş Dayı, Hatice Yenge, Hatice Yenge'nin ablası, Taner bey ve hanımı, oğulları küçük Mehmet. (Atladığım var mı? Varsa söyleyin ekleyeyim). 31 kişiymişiz!

Bir gün öncesinden (Cumartesi) 2 araba ile yola çıkmış olan ekibin, yani Nurhayat, Memet, Ceyhan, Nihal, Aral, Ilgaz, Remziye ve Özer ve Ali İhsan'in hedefi gece Sapanlı'da, Muammer Bey'in kerpiç evinde kalmaktı. Ama ev (müthiş bir mekan olmakla birlikte epeydir kullanılmadığı için rutubetlenmiş olduğundan ve yanımızda bebekler de olduğundan) orada kalmayalım dedik. Gitmişken eşyaları dışarı çıkarıp ufak bir temizlik yaptık, evdeki kağıtlardan bir kısmını yaktık, evin bahçesinde piknik yaptık, sohbet, muhabbet derken geceyi nerede geçirsek sorusuyla epey bir cebelleş olup en sonra Eryaman'da Serdar'ın evinde karar kıldık. Gittik, eve doluştuk, birer köşe bulduk muhabbet ettik (bazılarımız daha uzun muhabbet ettik), sonra birer köşe daha bulduk uyuduk (bazılarımız daha uzun uyuduk), sonra kalktık ve Yeşilöz'e döndük.

Tekrar Pazar gününe gelmiş olduk. Birbiri ardına gelen ekiplerle az önce saydığım gürühu oluşturduk. Tolga ve Taner arabalardan iner inmez birer ok gibi fırlayıp bahçeye vardılar ve ellerindeki belleri akşama kadar ellerinden düşürmediler. Aşağıda bir Tolga enstantanesi:

Herkes çalıştı; kimi tarlada, kimi makine tamirinde, kimi çay demlemede...

Çocuklara da imeceyle baktık:

Çocuklar, ki muhtelif yaştalardı; Ada, Deniz, Ege, Aral ve Ilgaz aramızda en çok eğlenenlerdi (Mehmet çocuk zaten hep oralarda onun için değişik bi şey yoktu). Toprakta, taşta, otların arasında, çay kenarında müthiş zaman geçirdiler. Ne ders, ne "etkinlik", ne planlanmış oyun; serbest zaman, hem de doğanın ortasında.

Remziye en güzelini yaptı. Daha önceden hazırladığımız baharat-şifalı ot alanına devedikeni, Kaliforniya gelinciği ve keten tohumu ekti:

Bu alanın hemen arkasına da elimizdeki 4 çay tohumunu (kısa bir fikir alışverişinin ardından kabuklarını kırarak) ektik. Sonradan araştırınca gördüm ki muhtemelen yanlış yapmışız; çay tohumunun ekimi biraz daha terferruatlı bi şeymiş. Ya çıkarsa diyelim:

Remziye ayrıca yakınında bir alana bir sıra aşuşotu ve bir sıra ısırganotu ekti. Ben de elimdeki bir takım yerelması yumrularını tarlanın br kenarına sokuşturdum (Kamuran bey; gönderdiğiniz ekim listesine bir yerden başlamış olduk.)

Ama kardeş bitkiler bahçesinin işleri beklediğimizden daha zor ve yavaş oldu. Birincisi, çapa makinesi ikide bir istop ettiği için bir kısmımız uzun zaman onu tamir etmekle uğraştı. Yukardaki fotoğraflarda makine başına üşüşmüş insanları görmüşsünüzdür. Hatta Akif ve beraberindeki bir ekip yolara düşüp bisiklet freni bulup geldiler ve bunu makinenin yeni el gazı aleti yaptılar. Tamir konusunda epey yol katedilmiş olsa da çapa makinesini kardeş bitkiler alanında kullanmak mümkün olmadı. Toprağı kol gücüyle belleyip su kanallarını açma işi bizi çok zorladı. Toprak umduğumuzdan (ve bahçenin geri kalanından) daha sertti. Bunun sebeplerinden biri o kısmın bahçenin altında kalması, dolayısıyla önceki sezon boyunca fazla sulanmış olması. Bir diğer sebep sonbaharda bir bölümünü sürmeden bırakmış olmamız. Üçüncü ve en bariz sebep ise Mart ayında sıraları birbirinden ayıran ıspanakları ekerken bahçeyi çok çiğnemiş olmamız (Keleş Dayı söyleyip durdu zaten, "tava gelmiş toprağı çok ezdiniz, bunun sıkıntısını yaşayacaksınız sonra" diye.) Nitekim öyle oldu. Ayrıca önceden planlama yapmadığımız için iyi bir işbölümü de yapamadık. Sonuçta ancak 6-7 sırayı belleyebildik ve toprak kesekli olduğu için bu da bizi pek memnun etmedi. Üstüne üstlük daha önce ektiğimiz ve yeni çıkmakta olan ıspanakların da çoğunu heder ettik. Kısacası daha başlarken çuvalladık. Ama olsundu, yılmak yoktu, haftaya hem Cumartesi hem Pazar gelip işi bitirecektik. Gün sonunda bahçenin hali:

5 Nisan Pazar gününden başka manzaralar:

Sonra 'haftaya' oldu, yani 11 Nisan Cumartesi. Yani bugün. Bu kez tüp taktırmış olduğumuz 1 arabayla (yine sevgili Nurhayat'ın arabasıyla) 5 kişi yola çıktık. Memet, Evren, Ceyhan, Ülkü, Ali İhsan.

Devamı ilk fırsatta ...